Rafał Chyliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Rafał Chyliński OFMConv

Melchior Chyliński
prezbiter
Ilustracja
Ołtarz bł. Rafała Chylińskiego w kościele św. Antoniego w Łodzi
Data i miejsce urodzenia 1694-01-066 stycznia 1694
Wysoczka (powiat poznański)
Data i miejsce śmierci 1741-12-022 grudnia 1741
Łagiewniki (Łódź)
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 1991-06-099 czerwca 1991
Warszawa
(Park Agrykola)
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 2 grudnia
Rzeźba bł. Rafała Chylińskiego na łódzkim cmentarzu w Łagiewnikach

Rafał Chyliński (właśc. Melchior Chyliński; ur. 6 stycznia 1694[1] we wsi Wysoczka, zm. 2 grudnia 1741 w Łagiewnikach, obecnie część Łodzi) – polski duchowny zakonu franciszkanów konwentualnych, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Melchior (późniejszy o. Rafał) urodził się w rodzinie drobnej szlachty wielkopolskiej. Jego rodzicami byli Jan Arnolf Chyliński i Marianna Małgorzata z Kierskich. Wychowany religijnie przez matkę, od dziecka okazywał pobożność i miłosierdzie dla biednych. Uczył się w szkole jezuitów w Poznaniu. W 1712 roku zaciągnął się do wojska, jako zwolennik króla Stanisława Leszczyńskiego. Został oficerem i komendantem chorągwi. W 1715 r. opuścił wojsko i wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych w Krakowie. Śluby wieczyste złożył 26 kwietnia 1716 roku, a w czerwcu 1717 roku otrzymał święcenia kapłańskie.

O. Rafał posiadał zdolność łączenia posługi misyjnej z życiem ascetycznym. Był cenionym spowiednikiem, kaznodzieją i opiekunem cierpiących, ubogich i opuszczonych. Jego pobożność oraz miłosierdzie już za życia zjednały mu opinię świętości. Ostatnie piętnaście lat przebywał kolejno w Warce, w Krakowie i w Łagiewnikach, które stały się później dzielnicą Łodzi. W roku 1729 przebywał w Warce w kościele i klasztorze ojców Franciszkanów. W czasie epidemii (1736–1738) udał się do Krakowa, by tam - mimo ryzyka zakażenia - służyć chorym i umierającym[2]. Zachowała się relacja świadka tych wydarzeń:

Podczas pomorku, gdy wiele luda tak z głodu jako i z zarazy, wylania wód, zmarło; tych zbierano z ulic, z rynku krakowskiego i do lazaretu odnoszono. To widział Sługa Boży Rafał, idąc do kościoła tak na odprawianie Mszy św. i śpiewanie Lefunctorum (gdyż wszelkiej kondycji lud umierał z affekcji wielkiej powodzi) … Ludzie leżeli w barłogach, od których fetor niezmierny wypadał, (O. Rafał) bez obrzydzenia do nich przystępował, onym zbawienne nauki dawał, czym mógł, posilał, rozdając im chleb. (...) Przypominam sobie, że za dusze zmarłych, idąc do lazaretu i powracając do konwentu w odległości kilku staj, modlił się[3].

Choroba i przedwczesna śmierć przerwała jego posługę ubogim i chorym. O. Rafał zmarł mając 47 lat. Jego ciało spoczywa w klasztorze Franciszkanów w Łagiewnikach. Warte zanotowania są cudowne zdarzenia za jego pośrednictwem.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce po śmierci o. Rafała, osoby modlące się na jego grobie zaczęły otrzymywać różne łaski. Spowodowało to liczne pielgrzymki do jego grobu w Łodzi-Łagiewnikach. Następnie wszczęto proces beatyfikacyjny. 9 czerwca 1991 roku w Warszawie, w Parku Agrykola, papież Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym, nazywając człowiekiem wielkiej modlitwy i zarazem wielkiego serca dla ludzi biednych[4]. Wspomnienie liturgiczne bł. Rafała Chylińskiego w Kościele katolickim obchodzone jest 2 grudnia.

W 20 rocznicę beatyfikacji Rafała Chylińskiego, w gminie Buk zapoczątkowana została przez pasjonatów biegania z Bukowskiego Klubu Biegacza (Tomasz Giełda, Henryk Rogoziński, Marian Szymański) wraz z Parafią w Buku oraz Miejsko Gminnym Ośrodkiem Kultury impreza pod nazwą "Przełaj Parafialny im. Błogosławionego Rafała Chylińskiego". Uczestnicy (rowerzyści, biegacze i piechurzy w wieku od kilku miesięcy do ponad 80 lat) ruszają spod bukowskiego kościoła i pokonując 3,5 kilometrową trasę, którą chadzał Rafał Chyliński, docierają pod jego pomnik w Wysoczce, gdzie po krótkiej modlitwie i kilku słowach z historii, uczestnicy tą samą trasą wracają pod kościół w Buku, gdzie każdy uczestnik otrzymuje pamiątkowy medal i poczęstunek. Impreza odbywa się co rok na przełomie czerwca i lipca i stanowi ważny element w integracji społeczności (nie tylko lokalnej). Odbyło się już jej 6 edycji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Liber Magistralis Novitiorum Zakonu braci Mniejszych Konwentualnych w Krakowie podaje: 8 stycznia 1690.
  2. Błogosławiony Rafał Chyliński (pol.). W 1736 roku udaje się do Krakowa, aby służyć pomocą w czasie epidemii. [dostęp 2020-05-26].
  3. Świadectwo o. Wojciecha Kozłowskiego, złożone przed komisją Kościelną w trakcie procesu informacyjnego ws. zbadania heroiczności cnót o. Rafała Chylińskiego, mówiące o niezwykłym jego poświęceniu w służbie chorym podczas XVIII-wiecznej zarazy w Krakowie (pol.). [dostęp 2020-05-26].
  4. Homilia Jana Pawła II podczas Mszy św. beatyfikacyjnej franciszkanina Rafała Chylińskiego (pol.). niedziela 9 czerwca 1991. [dostęp 2020-05-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]