Rafał Królikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał Królikowski
Ilustracja
Rafał Królikowski (2008)
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1966
Zduńska Wola
Zawód aktor teatralny i filmowy
Współmałżonek Dorota Mirska
Lata aktywności od 1991
Zespół artystyczny
Teatr Kamienica

Rafał Królikowski (ur. 27 grudnia 1966 w Zduńskiej Woli) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Rafał Królikowski urodził się 27 grudnia 1966 w Zduńskiej Woli jako syn nauczycieli.

Jest absolwentem Studium-Kulturalno-Oświatowego[1]. Na decyzję o wyborze zawodu miał wpływ starszy brat aktor Paweł (1961-2020), który ukończył wcześniej szkołę teatralną we Wrocławiu. Rafał Królikowski zdawał najpierw do łódzkiej PWSTiF, potem krakowskiej PWST, zanim dostał się do warszawskiej PWST, którą ukończył w 1992. Za rolę Isidora w spektaklu dyplomowym Carla Goldoniego Awantura w Chioggi (1992) dostał nagrodę jury i nagrodę publiczności na X Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Odcisk dłoni aktora w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Jego debiutem przed kamerą była postać podchorążego Marcina w filmie wojennym Andrzeja Wajdy Pierścionek z orłem w koronie (1992). W 1993 odebrał Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. Kreacja diabła Balana w kostiumowym filmie fantastycznym Krzysztofa Gradowskiego Dzieje mistrza Twardowskiego (1995) przyniosła mu nagrodę jury dziecięcego za najlepszą rolę męską na Festiwalu Filmowym dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu. W 2012 zagrał w spektaklu Jak się kochają w niższych sferach w Teatrze Kamienica Emiliana Kamińskiego.

Występował z Zespołem Janusza Wiśniewskiego (1992), związany był z warszawskim Teatrem Powszechnym im. Zygmunta Hübnera (1992-2007), występował także w teatrach warszawskich: „Scena Prezentacje” (1995-1996), Warszawskiej Operze Kameralnej (1997) i Polskim (1997-1998). Za rolę drugoplanową Bartleya w przedstawieniu Martina McDonagha Kaleka z Inishmaan (1999) otrzymał Nagrodę im. Jacka Woszczerowicza na XXXIX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych oraz nagrodę Feliksa Warszawskiego (1999).

Przełomem w jego ekranowej karierze było spotkanie z Tomaszem Koneckim i Andrzejem Saramonowiczem. W ich debiutanckiej komedii Pół serio (2000) zagrał aż siedem ról, za które zdobył nagrodę pozaregulaminową za najlepszą rolę komediową na 25. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, a w następnej czarnej komedii Tomasza Koneckiego i Andrzeja Saramonowicza Ciało (2003) wystąpił w roli nieboszczyka. Pojawił się w teledysku zespołu T.Love do piosenki „Luźny Yanek” (2002), która pochodzi z komedii Juliusza Machulskiego Superprodukcja (2002), gdzie zagrał znanego krytyka filmowego, Yanka Drzazgę. Telewidzom znany jest z kilku seriali: Na dobre i na złe (2000, 2001), M jak miłość (2001), Tango z aniołem (2005–2006), Egzamin z życia (2005–2007) i Teraz albo nigdy! (2008).

W 1995 poślubił Dorotę Mirską, byłą dziennikarkę „Twojego Stylu”. Mają dwóch synów: Piotra (ur. 1998) i Michała (ur. 2002).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 14, 7 kwietnia 2016, s. 16-17

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]