Rafał Krzysztof Konarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rafał Krzysztof Konarski herbu Gryf (ur. w 1749 roku w Serejach) – szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego, asesor sądów zadwornych koronnych w 1785 roku.

Syn Jana Teodora i Wiktorii z Estków. Żonaty z Russocką, miał synów: Adama, Andrzeja i Aleksandra (poległego w 1812 roku) córki: Ludwikę Zabierzewską i Wiktorię Goniewską.

Był komisarzem Sejmu Czteroletniego z powiatu sandomierskiego województwa sandomierskiego do szacowania intrat dóbr ziemskich w 1789 roku. W 1804 roku wylegitymował się ze szlachectwa w Galicji Zachodniej. Nabył Przeuszyn, Rosochy i Podole.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Herbarz polski, t. XI, Warszawa 1907, s. 41-42.
  • Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 78.