Rafał Trzaskowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał Trzaskowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1972
Warszawa
Prezydent m.st. Warszawy
Okres od 22 listopada 2018
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Hanna Gronkiewicz-Waltz
Minister administracji i cyfryzacji
Okres od 3 grudnia 2013
do 22 września 2014
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Michał Boni
Następca Andrzej Halicki
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Rafał Kazimierz Trzaskowski (ur. 17 stycznia 1972 w Warszawie) – polski polityk i politolog, doktor nauk humanistycznych, specjalista w zakresie spraw europejskich. Poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji, w latach 2013–2014 minister administracji i cyfryzacji, w latach 2014–2015 sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, poseł na Sejm VIII kadencji. Od 2018 prezydent m.st. Warszawy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Warszawie[1]. Ukończył studia w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego oraz Kolegium Europejskie w Natolinie. Był stypendystą Oxford University (1996) oraz paryskiego Instytutu Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem (2002). W 2004 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW na podstawie pracy pt. Dynamika reformy instytucjonalnej w Unii Europejskiej[2].

1995–2012[edytuj | edytuj kod]

Od 1995 zajmował się tłumaczeniem symultanicznym, pracował też jako nauczyciel języka angielskiego. W okresie 2000–2001 był doradcą sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej Jacka Saryusz-Wolskiego. W 1998 został wykładowcą w Krajowej Szkole Administracji Publicznej, a w 2002 w Collegium Civitas. W pracy zawodowej zajął się m.in. teorią integracji europejskiej i stosunków międzynarodowych. Od 2002 pracuje też jako analityk w Centrum Europejskim Natolin.

W latach 2004–2009 był doradcą delegacji Platformy Obywatelskiej w Parlamencie Europejskim. W 2009 z listy tego ugrupowania w okręgu warszawskim uzyskał mandat eurodeputowanego VII kadencji, zdobywając 25 178 głosów[3]. W kampanii wyborczej wspierali go m.in. Tomasz Karolak, Grzegorz Turnau, Michał Żebrowski i Urszula Dudziak. W PE VII kadencji został członkiem frakcji Europejskiej Partii Ludowej. W 2010 był szefem sztabu wyborczego Hanny Gronkiewicz-Waltz w trakcie kampanii samorządowej[4].

2013–2016[edytuj | edytuj kod]

20 listopada 2013 premier Donald Tusk zapowiedział jego nominację na stanowisko ministra administracji i cyfryzacji[5][6]. Został powołany na ten urząd przez prezydenta Bronisława Komorowskiego 27 listopada 2013, z mocą od 3 grudnia 2013[7].

Zakończył urzędowanie 22 września 2014. Dwa dni później powołany na wiceministra spraw zagranicznych do spraw europejskich w randze sekretarza stanu[8].

W 2015 wystartował w wyborach parlamentarnych jako lider listy wyborczej PO w okręgu krakowskim. Otrzymał 47 080 głosów, uzyskując tym samym mandat posła na Sejm VIII kadencji[9]. W 2016 został członkiem zarządu krajowego PO[10]. W listopadzie tego samego roku został powołany na funkcję ministra spraw zagranicznych w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[11]. 29 marca 2017 został wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej[12].

Od 2017[edytuj | edytuj kod]

Rafał Trzaskowski z Donaldem Tuskiem i Grzegorzem Schetyną podczas szczytu Europejskiej Partii Ludowej w Brukseli (2017)

W listopadzie 2017 został przedstawiony jako wspólny kandydat Platformy Obywatelskiej i partii Nowoczesna na prezydenta Warszawy w wyborach samorządowych w 2018[13]. W głosowaniu z października 2018 zwyciężył w I turze, zdobywając 56,67% (505 187 głosów)[14]. W związku z wyborem na urząd prezydenta miasta wygasł jego mandat poselski[15]. Urzędowanie rozpoczął po zaprzysiężeniu 22 listopada 2018[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn pianisty i kompozytora Andrzeja i Teresy z domu Arens. Brat przyrodni Piotra Ferstera[17], dyrektora Piwnicy pod Baranami. Jego pradziadek, Bronisław Trzaskowski, był językoznawcą, zakładał pierwsze w Polsce żeńskie gimnazja.

Jako dziecko zagrał w serialu telewizyjnym Nasze podwórko z 1980[18]. Jest żonaty z Małgorzatą, ma dwoje dzieci (Aleksandrę i Stanisława).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Dynamika reformy systemu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004
  • Polityczne podstawy rozszerzenia UE, Wydawnictwo Natolin, Warszawa 1997
  • Przyszły Traktat konstytucyjny. Granice kompromisu w dziedzinie podejmowania decyzji większością kwalifikowaną (wspólnie z Janem Barczem), Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rafał Trzaskowski – matura’91. Koło Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Reja. [dostęp 2019-02-19].
  2. Rafał Trzaskowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2013-11-20].
  3. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2013-11-20].
  4. Tomasz Bielecki, Bartosz Chyż, Michał Wojtczuk: Poliglota z Europarlamentu zastąpi Boniego. Kim jest Rafał Trzaskowski. wyborcza.pl, 2013-11-21. [dostęp 2018-05-16].
  5. Kandydaci na ministrów. premier.gov.pl, 2013-11-20. [dostęp 2013-11-20].
  6. Donald Tusk ogłosił zmiany w rządzie. „Potrzebujemy przyspieszenia”. premier.gov.pl, 2013-11-20. [dostęp 2013-11-20].
  7. M.P. z 2013 r. poz. 1006
  8. Rafał Trzaskowski sekretarzem stanu w MSZ. msz.gov.pl, 2014-09-24. [dostęp 2014-09-24].
  9. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  10. Nowa Platforma – najważniejsze decyzje Rady Krajowej PO. platforma.org, 2016-02-26. [dostęp 2016-02-26].
  11. Poznaj skład Gabinetu Cieni. gabinetcieni.org. [dostęp 2016-11-18].
  12. EPP Congress in Malta – Highlights of the First Day (ang.). epp.eu, 2017-03-29. [dostęp 2017-04-04].
  13. Trzaskowski wspólnym kandydatem Platformy i Nowoczesnej w Warszawie. tvn24.pl, 2017-11-23. [dostęp 2018-04-30].
  14. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-10-24].
  15. M.P. z 2018 r. poz. 1107
  16. Rafał Trzaskowski zaprzysiężony na prezydenta Warszawy. rmf24.pl, 22 listopada 2018. [dostęp 2018-11-22].
  17. Krystyna Lubelska: Cześć, Rafał. polityka.pl, 2009-06-23. [dostęp 2013-11-22].
  18. Rafał Trzaskowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2013-11-20].
  19. Odznaczeni przez ambasadora Francji. interia.pl, 2017-05-11. [dostęp 2017-05-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]