Rafał Trzaskowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafał Trzaskowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1972
Warszawa
Prezydent m.st. Warszawy
Okres od 22 listopada 2018
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Hanna Gronkiewicz-Waltz
Minister administracji i cyfryzacji
Okres od 3 grudnia 2013
do 22 września 2014
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Michał Boni
Następca Andrzej Halicki
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Rafał Trzaskowski podczas kongresu Europejskiej Partii Ludowej (2017)
Rafał Trzaskowski z Donaldem Tuskiem i Grzegorzem Schetyną podczas szczytu Europejskiej Partii Ludowej w Brukseli (2017)
Rafał Trzaskowski w Sejmie (2016)

Rafał Kazimierz Trzaskowski (ur. 17 stycznia 1972 w Warszawie[1]) – polski polityk i politolog, doktor nauk humanistycznych, specjalista w zakresie spraw europejskich.

Poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji (2009–2013), w latach 2013–2014 minister administracji i cyfryzacji, w latach 2014–2015 sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, poseł na Sejm VIII kadencji (2015–2018), od 2018 prezydent m.st. Warszawy, od 2020 wiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej.

Życiorys

Wykształcenie

W 1991 został absolwentem XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Warszawie[2]. Ukończył studia w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego (1996) oraz Kolegium Europejskie w Natolinie (1997)[1]. Był stypendystą Oxford University (1996) oraz paryskiego Instytutu Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem (2002). W 2004 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW na podstawie pracy pt. Dynamika reformy instytucjonalnej w Unii Europejskiej[3].

Działalność w latach 1995–2012

Od 1995 zajmował się tłumaczeniem symultanicznym, pracował też jako nauczyciel języka angielskiego. W okresie 2000–2001 był doradcą sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej Jacka Saryusza-Wolskiego. W 1998 został wykładowcą w Krajowej Szkole Administracji Publicznej, a w 2002 w Collegium Civitas. W pracy zawodowej zajął się m.in. teorią integracji europejskiej i stosunków międzynarodowych. Od 2002 pracował też jako analityk w Centrum Europejskim Natolin.

W latach 2004–2009 był doradcą delegacji Platformy Obywatelskiej w Parlamencie Europejskim. W 2009 z listy tego ugrupowania w okręgu warszawskim uzyskał mandat eurodeputowanego VII kadencji, zdobywając 25 178 głosów[4]. W kampanii wyborczej wspierali go m.in. Tomasz Karolak, Grzegorz Turnau, Michał Żebrowski i Urszula Dudziak. W PE VII kadencji został członkiem frakcji Europejskiej Partii Ludowej. W 2010 był szefem sztabu wyborczego Hanny Gronkiewicz-Waltz w trakcie kampanii samorządowej[5].

Działalność w latach 2013–2016

20 listopada 2013 premier Donald Tusk zapowiedział jego nominację na stanowisko ministra administracji i cyfryzacji[6][7]. Został powołany na ten urząd przez prezydenta Bronisława Komorowskiego 27 listopada 2013 (z mocą od 3 grudnia 2013)[8].

Zakończył urzędowanie 22 września 2014. Dwa dni później powołany na wiceministra spraw zagranicznych do spraw europejskich w randze sekretarza stanu[9].

W 2015 wystartował w wyborach parlamentarnych jako lider listy wyborczej PO w okręgu krakowskim. Otrzymał 47 080 głosów, uzyskując tym samym mandat posła na Sejm VIII kadencji[10]. W 2016 został członkiem zarządu krajowego PO[11]. W listopadzie tego samego roku został powołany na funkcję ministra spraw zagranicznych w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[12]. 29 marca 2017 został wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej[13].

Działalność od 2017

W listopadzie 2017 został przedstawiony jako wspólny kandydat Platformy Obywatelskiej i partii Nowoczesna na prezydenta Warszawy w wyborach samorządowych w 2018[14]. W głosowaniu z października 2018 zwyciężył w I turze, zdobywając 56,67% (505 187 głosów)[15]. W związku z wyborem na urząd prezydenta miasta wygasł jego mandat poselski[16]. Urzędowanie rozpoczął po zaprzysiężeniu 22 listopada 2018[17].

W 2019 był uczestnikiem spotkania Grupy Bilderberg[18]. W lutym 2020 został wybrany przez radę krajową Platformy Obywatelskiej na wiceprzewodniczącego partii[19].

Od lutego 2020 współtworzył sztab wyborczy Małgorzaty Kidawy-Błońskiej[20]. 15 maja 2020, po uprzedniej rezygnacji kandydatki Koalicji Obywatelskiej, Rafał Trzaskowski został przedstawiony jako przyszły kandydat KO w wyborach prezydenckich w tym samym roku[21].

Życie prywatne

Syn pianisty i kompozytora Andrzeja i Teresy z domu Arens. Brat przyrodni Piotra Ferstera[22], dyrektora Piwnicy pod Baranami. Jego pradziad Bronisław Trzaskowski był językoznawcą, nauczycielem i dyrektorem szkoły w Tarnowie, zakładał pierwsze w Polsce żeńskie gimnazja.

Jako dziecko zagrał w serialu telewizyjnym Nasze podwórko z 1980[23].

Jest żonaty (od 2002) z Małgorzatą, absolwentką Akademii Ekonomicznej w Krakowie, pracującą w latach 2007–2019 w Urzędzie Miasta Stołecznego Warszawy, gdzie zajmowała się m.in. promocją miasta oraz pracowała w Biurze Rozwoju Gospodarczego (w związku z wyborem jej męża na prezydenta Warszawy zrezygnowała z pracy w stołecznym ratuszu i w kwietniu 2019 otrzymała bezpłatny urlop)[24][25][26]. Mają dwoje dzieci: Aleksandrę (ur. 2004) i Stanisława (ur. 2009)[25][26].

Odznaczenia i wyróżnienia

Publikacje

  • Dynamika reformy systemu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004.
  • Polityczne podstawy rozszerzenia UE, Wydawnictwo Natolin, Warszawa 1997.
  • Przyszły Traktat konstytucyjny. Granice kompromisu w dziedzinie podejmowania decyzji większością kwalifikowaną (wspólnie z Janem Barczem), Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004.

Przypisy

  1. a b Rafał Trzaskowski, Sejm RP [dostęp 2020-05-28].
  2. Rafał Trzaskowski – matura’91, Koło Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Reja [dostęp 2019-02-19].
  3. Dr Rafał Trzaskowski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2013-11-20].
  4. Serwis PKW – Wybory 2009, pkw.gov.pl [dostęp 2013-11-20].
  5. Tomasz Bielecki, Bartosz Chyż, Michał Wojtczuk, Poliglota z Europarlamentu zastąpi Boniego. Kim jest Rafał Trzaskowski, wyborcza.pl, 21 listopada 2013 [dostęp 2018-05-16].
  6. Kandydaci na ministrów, premier.gov.pl, 20 listopada 2013 [dostęp 2013-11-20].
  7. Donald Tusk ogłosił zmiany w rządzie. „Potrzebujemy przyspieszenia”, premier.gov.pl, 20 listopada 2013 [dostęp 2013-11-20].
  8. M.P. z 2013 r. poz. 1006
  9. Rafał Trzaskowski sekretarzem stanu w MSZ, msz.gov.pl, 24 września 2014 [zarchiwizowane 2014-12-17].
  10. Serwis PKW – Wybory 2015, gov.pl [dostęp 2015-10-27].
  11. Nowa Platforma – najważniejsze decyzje Rady Krajowej PO, platforma.org, 26 lutego 2016 [dostęp 2016-02-26].
  12. Poznaj skład Gabinetu Cieni, gabinetcieni.org [zarchiwizowane 2016-11-18].
  13. EPP Congress in Malta – Highlights of the First Day, epp.eu, 29 marca 2017 [dostęp 2017-04-04] (ang.).
  14. Trzaskowski wspólnym kandydatem Platformy i Nowoczesnej w Warszawie, tvn24.pl, 23 listopada 2017 [dostęp 2018-04-30].
  15. Serwis PKW – Wybory 2018, pkw.ogv.pl [dostęp 2018-10-24].
  16. M.P. z 2018 r. poz. 1107
  17. Rafał Trzaskowski zaprzysiężony na prezydenta Warszawy, rmf24.pl, 22 listopada 2018 [dostęp 2018-11-22].
  18. Participants 2019, bilderbergmeetings.org [dostęp 2019-11-25] (ang.).
  19. Rada Krajowa PO wybrała nowy zarząd, interia.pl, 8 lutego 2020 [dostęp 2020-02-08].
  20. Michał Wojtczuk, Prezydent Warszawy w sztabie wyborczym Małgorzaty Kidawy-Błońskiej, wyborcza.pl, 6 lutego 2020 [dostęp 2020-05-21].
  21. Edyta Bieńczak, Rafał Trzaskowski kandydatem KO w wyborach prezydenckich. To on zastąpi Małgorzatę Kidawę-Błońską, rmf24.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2020-05-15].
  22. Krystyna Lubelska, Cześć, Rafał, polityka.pl, 23 czerwca 2009 [dostęp 2013-11-22].
  23. Rafał Trzaskowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2013-11-20].
  24. Wybory 2020. Małgorzata Trzaskowska. Kim jest żona Rafała Trzaskowskiego?. gazeta.pl, 24 maja 2020. [dostęp 2020-05-26].
  25. a b Małgorzata Trzaskowska. Kim jest żona prezydenta Warszawy?. Gala.pl, 15 maja 2020. [dostęp 2020-05-30].
  26. a b Piotr Ogórek, Katarzyna Pachelska: Żona Rafała Trzaskowskiego może być pierwszą damą RP. Kim jest Małgorzata Trzaskowska?. Gazeta Krakowska, 19 maja 2020. [dostęp 2020-05-30].
  27. Wręczenie odznak honorowych Pułku AK Baszta „Amicitiae Fidelium”, lazarski.pl, 17 stycznia 2020 [dostęp 2020-03-08].
  28. Odznaczeni przez ambasadora Francji, interia.pl, 11 maja 2017 [dostęp 2017-05-12].

Bibliografia