Rajdowe Mistrzostwa Świata 2010

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sezon 2010
Rajdowych mistrzostw świata
Ilustracja
Liczba rajdów 13
Pierwsza runda Rajd Szwecji
Ostatnia runda Rajd Wielkiej Brytanii
Mistrzowie
Kierowcy Sébastien Loeb
Konstruktorzy Citroën Total World Rally Team
Poprzedni sezonNastępny sezon

Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 2010 były 38 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 13 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 2010 został po raz siódmy z rzędu francuski kierowca Sébastien Loeb startujący samochodem Citroën C4 WRC, wyprzedzając Fina Jari-Matti Latvale i Norwega Pettera Solberga. Tytuł konstruktorów wygrał zespół Citroëna, który wyprzedził zespoły Forda i drugi - juniorski - zespół Citroëna.

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Od tego sezonu organizatorzy rajdów mieli większą swobodę w ustalaniu długości trwania rajdu (2, 3 lub 4 dni) z tym, że musiały się one kończyć w sobotę lub niedzielę. Dodatkowo została przywrócona możliwość rozgrywania nocnych odcinków specjalnych[1].

Został wprowadzony Puchar WRC dla zespołów startujących w klasie Super 2000. Każdy zespół musiał wystartować w przynajmniej siedmiu eliminacjach, w tym dwóch poza Europą[2][3]. Ponadto wprowadzono również kategorię dla kierowców startujących w klasie Super 2000 – Super 2000 World Rally Championship for Drivers (SWRC)[4]. Oznacza to jednocześnie, że od tego sezonu w kategorii Production Car World Rally Championship (PWRC) mogły startować tylko samochody z grupy N4 (dotychczas grupa S2000 również była dozwolona).

Planowano zlikwidować system SupeRally, a w zamian wprowadzić dodatkowe punkty dla zwycięzców poszczególnych dni[1]. Ostatecznie jednak to nie nastąpiło, a system punktowy został zmieniony tak, aby odpowiadał wprowadzonemu w tym sezonie w Formule 1 (25-18-15-12-10-8-6-4-2-1)[5]. Wprowadzono go również we wszystkich kategoriach dodatkowych.

Kalendarz[edytuj | edytuj kod]

FIA opublikowała kalendarz eliminacji 24 czerwca 2009[6]. Pomimo wprowadzenia systemu rotacyjnego, najważniejsze z eliminacji będą odbywać się co rok. Chodzi tu o rajdy w Finlandii, Hiszpanii, Portugalii i Wielkiej Brytanii. Wcześniej ogłoszono, że rajdy-kandydaci z Indonezji i Rosji nie spełniły wymogów i nie zostaną włączone do kalendarza a Rajd Monte Carlo zostanie włączony najwcześniej w 2011 roku[7]. Natomiast 17 września 2009 potwierdzono oficjalnie że ostatni z rajdów-kandydatów, Rajd Bułgarii, zadebiutuje w cyklu mistrzostw świata[8]. Ostateczny kalendarz, wraz z kalendarzami dla towarzyszących kategorii, został ogłoszony 21 października 2009[3].

Runda Data Rajd Dodatkowe kategorie Zwycięzca
1 11.02 – 14.02 Szwecja Rajd Szwecji PWRC SWRC + WRC Cup Finlandia Mikko Hirvonen Wyniki
2 5.03 – 7.03 Meksyk Rajd Meksyku PWRC SWRC + WRC Cup Francja Sébastien Loeb Wyniki
3 31.03 – 3.04 Jordania Rajd Jordanii PWRC SWRC + WRC Cup Francja Sébastien Loeb Wyniki
4 15.04 – 18.04 Turcja Rajd Turcji JWRC Francja Sébastien Loeb Wyniki
5 6.05 – 9.05 Nowa Zelandia Rajd Nowej Zelandii PWRC SWRC + WRC Cup Finlandia Jari-Matti Latvala Wyniki
6 27.05 – 30.05 Portugalia Rajd Portugalii JWRC SWRC + WRC Cup Francja Sébastien Ogier Wyniki
7 8.07 – 11.07 Bułgaria Rajd Bułgarii JWRC Francja Sébastien Loeb Wyniki
8 28.07 – 31.07 Finlandia Rajd Finlandii PWRC SWRC + WRC Cup Finlandia Jari-Matti Latvala Wyniki
9 19.08 – 22.08 Niemcy Rajd Niemiec JWRC PWRC SWRC + WRC Cup Francja Sébastien Loeb Wyniki
10 9.09 – 12.09 Japonia Rajd Japonii PWRC SWRC + WRC Cup Francja Sébastien Ogier Wyniki
11 29.09 – 3.10 Francja Rajd Francji Alzacja JWRC PWRC SWRC + WRC Cup Francja Sébastien Loeb Wyniki
12 21.10 – 24.10 Hiszpania Rajd Hiszpanii JWRC Francja Sébastien Loeb Wyniki
13 11.11 – 14.11 Wielka Brytania Rajd Wielkiej Brytanii PWRC SWRC + WRC Cup Francja Sébastien Loeb Wyniki

Klasyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja generalna kierowców[edytuj | edytuj kod]

Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 2010 zaliczane było dziesięć (zmiana w porównaniu do poprzedniego sezonu gdzie było premiowanych osiem miejsc w innej punktacji) pierwszych miejsc zajętych w rajdzie i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 25 18 15 12 10 8 6 4 2 1
Poz. Kierowca SWE
Szwecja
MEX
Meksyk
JOR
Jordania
TUR
Turcja
NZL
Nowa Zelandia
POR
Portugalia
BUL
Bułgaria
FIN
Finlandia
DEU
Niemcy
JAP
Japonia
FRA
Francja
ESP
Hiszpania
GBR
Wielka Brytania
Suma punktów
1 Francja Sébastien Loeb 2 1 1 1 3 2 1 3 1 5 1 1 1 276
2 Finlandia Jari-Matti Latvala 3 5 2 8 1 NU 6 1 4 3 4 4 3 171
3 Norwegia Petter Solberg 9 2 3 2 NU 5 3 4 5 2 3 2 2 169
4 Francja Sébastien Ogier 5 3 6 4 2 1 4 2 3 1 6 10 NU 167
5 Hiszpania Daniel Sordo 4 14 4 NU 5 3 2 5 2 4 2 3 5 150
6 Finlandia Mikko Hirvonen 1 4 20 3 4 4 5 NU NU 6 5 5 4 126
7 Wielka Brytania Matthew Wilson 7 16 5 7 6 6 9 6 6 23 8 6 7 74
8 Norwegia Henning Solberg 6 6 9 17 7 NU 10 NU 37 7 9 8 6 45
9 Argentyna Federico Villagra 7 7 6 9 8 8 7 15 36
10 Finlandia Kimi Räikkönen 29 NU 8 5 10 11 25 7 NU NU 8 25
11 Norwegia Mads Østberg 8 7 7 16 41 9 18
12 Zjednoczone Emiraty Arabskie Khalid Al Qassimi 13 9 NU 8 NU 13 7 11 12
13 Szwecja Per-Gunnar Andersson 10 16 16 7 10 13 8
14 Finlandia Jari Ketomaa 25 8 11 NU 9 11 NU 6
15 Hiszpania Xavier Pons 8 10 10 12 15 15 13 6
16 Węgry Frigyes Turán 23 8 NU NU 4
17 Finlandia Juha Kankkunen 8 4
18 Czechy Martin Prokop 14 9 11 13 11 10 21 3
19 Holandia Dennis Kuipers 37 9 31 13 NU 24 17 11 24 2
20 Stany Zjednoczone Ken Block 18 24 NU NU 12 9 21 2
21 Finlandia Juho Hänninen NU 9 2
22 Holandia Mark van Eldik 9 2
23 Szwecja Patrik Sandell 15 23 12 11 10 10 14 2
24 Norwegia Andreas Mikkelsen 11 18 10 1
25 Portugalia Armindo Araújo 23 10 12 14 18 16 18 1
26 Niemcy Aaron Burkart 10 32 26 36 26 1
Oznaczenia: NU – nie ukończył DK – dyskwalifikacja

Klasyfikacja generalna konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Do klasyfikacji mistrza świata producentów w sezonie 2010 zaliczane było dziesięć pierwszych miejsc zajętych w rajdzie przez nominowane załogi i punktowane one były według zasady:

Pozycja 10º
Punkty 25 18 15 12 10 8 6 4 2 1

Dla każdego producenta punkty zdobywały tylko dwie załogi nominowane.

Poz. Zespół SWE
Szwecja
MEX
Meksyk
JOR
Jordania
TUR
Turcja
NZL
Nowa Zelandia
POR
Portugalia
BUL
Bułgaria
FIN
Finlandia
DEU
Niemcy
JAP
Japonia
FRA
Francja
ESP
Hiszpania
GBR
Wielka Brytania
Suma punktów
1 Francja Citroën Total World Rally Team 30 31 40 25 30 33 43 33 43 37 43 43 25 456
2 Stany Zjednoczone BP Ford Abu Dhabi World Rally Team 40 27 20 24 40 12 22 25 12 28 27 27 33 337
3 Francja Citroën Junior Team 14 18 16 27 31 19 20 23 15 10 6 18 217
4 Wielka Brytania Stobart VK M-Sport Ford Rally Team 14 14 16 12 18 10 14 10 10 12 10 18 18 176
5 Argentyna Munchi's Ford World Rally Team 8 8 10 6 8 6 8 4 58

Klasyfikacja SWRC[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kierowca SWE
Szwecja
MEX
Meksyk
JOR
Jordania
NZL
Nowa Zelandia
POR
Portugalia
FIN
Finlandia
DEU
Niemcy
JAP
Japonia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
Suma punktów
1 Hiszpania Xavier Pons 1 1 2 2 5 4 3 123
2 Szwecja Patrik Sandell 4 5 4 3 1 1 4 111
3 Czechy Martin Prokop 3 2 3 4 2 2 6 104
4 Finlandia Jari Ketomaa 6 1 1 NU 1 2 NU 101
5 Polska Michał Kościuszko 3 NU 3 5 6 3 5 73
6 Norwegia Eyvind Brynildsen 5 4 2 9 4 5 NU 64
7 Katar Nasir al-Atijja NU 4 5 7 7 34
8 Portugalia Bernardo Sousa 6 DK 4 7 NU 7 NU 32
9 Szwecja Per-Gunnar Andersson 1 3 5 2 3 25*
10 Finlandia Juho Hänninen 1 25
11 Norwegia Andreas Mikkelsen 1 25
12 Irlandia Craig Breen 2 18
13 Andora Albert Llovera 5 NU 10 NU 8 9 17
14 Portugalia Vitor Pascoal 6 8
15 Szwecja Per-Arne Sääv 7 6
16 Francja Julien Maurin 8 4
17 Finlandia Janne Tuohino 2 NU NU 8 6 0**

*Zespołowi zgłaszającemu Anderssona, RUFA Sport, nie udało się wystartować w wymaganej liczbie rajdów, punkty zdobyte z tym zespołem zostały anulowane.
** Tuohino nie ukończył sezonu w związku z niewystarczającym budżetem, co spowodowało wykluczenie przez FIA z klasyfikacji.

Klasyfikacja Production WRC[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kierowca SWE
Szwecja
MEX
Meksyk
JOR
Jordania
NZL
Nowa Zelandia
FIN
Finlandia
DEU
Niemcy
JAP
Japonia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
Suma punktów
1 Portugalia Armindo Araújo 3 1 2 1 1 2 126
2 Szwecja Patrik Flodin 1 1 NU 3 1 5 100
3 Nowa Zelandia Hayden Paddon 1 3 2 2 7 3 97
4 Estonia Ott Tänak 1 5 2 1 78
5 Japonia Toshi Arai 2 4 6 NU 3 9 55
6 Włochy Gianluca Linari 7 5 5 3 NU NU 41
7 Norwegia Anders Grøndal 2 4 5 13 40
8 Wang Rui 6 NU 8 5 6 NU 30
9 San Marino Alex Raschi 5 NU 4 8 26
10 Liban Nicholai Georgiou 3 NU 10 7 9 11 24
11 Finlandia Reijo Muhonen 6 NU 7 NU 6 10 23
12 Brazylia Paulo Nobre 8 7 6 Nu NU 14 18
13 Nowa Zelandia Emma Gilmour 2 18
14 Finlandia Jukka Ketomäki 2 18
15 Czechy Martin Semerád 5 NU 6 NU 18
16 Nowa Zelandia Kingsley Thompson 3 15
17 Włochy Fabio Frisiero 4 NU 12
18 Meksyk Benito Guerra Jr. 4 12
19 Cypr Spyros Pavlides 4 12
20 Niemcy Hermann Gassner Jr. 4 12
21 Japonia Kyosuke Kamata 4 12
22 Wielka Brytania Jason Pritchard 4 12
23 Jordania Amjad Farrah 5 10
24 Meksyk Michel Jourdain Jr. NU 11 NU NU 8 7 10
25 Wielka Brytania Dave Weston Jr NU 6 8
26 Kenia Peter Horsey 9 8 NU 12 6
27 Portugalia Nuno Barroso Pereira NU 9 NU 2
28 Argentyna Miguel Baldoni 3 NU 0*

* Miguel Baldoni został usunięty z klasyfikacji.

Klasyfikacja Junior WRC[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kierowca TUR
Turcja
POR
Portugalia
BUL
Bułgaria
DEU
Niemcy
FRA
Francja
ESP
Hiszpania
Suma punktów
1 Niemcy Aaron Burkart 1 3 2 5 4 80
2 Holandia Hans Weijs Jr. NU 2 1 2 3 76
3 Bułgaria Todor Sławow 4 3 7 6 2 59
4 Estonia Karl Kruuda 6 2 5 3 51
5 Holandia Kevin Abbring 3 1 7 NU NU 46
6 Hiszpania Yeray Lemes Macias 4 DK 6 NU 1 45
7 Belgia Thierry Neuville NU NU 1 NU 3 40
8 Wielka Brytania Harry Hunt 5 6 NU 7 5 34
9 San Marino Alessandro Broccoli 2 NU 4 NU NU 30
10 Francja Jérémi Ancian 1 25
11 Francja Mathieu Arzeno NU 8 NU 4 NU 16
12 Niemcy Christian Riedemann 4 12
13 Estonia Martin Järveoja 6 8
14 Hiszpania Egoi Eder Valdes Lopez 5 6 5 0*

* Egoi Eder Valdes Lopez został usunięty z klasyfikacji.

Klasyfikacja SWRC (Super 2000) kierowcy[edytuj | edytuj kod]

Poz. Kierowca SWE
Szwecja
MEX
Meksyk
JOR
Jordania
NZL
Nowa Zelandia
POR
Portugalia
FIN
Finlandia
DEU
Niemcy
JAP
Japonia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
Suma punktów
1 Hiszpania Xavier Pons 1 1 2 2 5 4 3 123
2 Szwecja Patrik Sandell 4 5 4 3 1 1 4 111
3 Czechy Martin Prokop 3 2 3 4 2 2 6 104
4 Finlandia Jari Ketomaa 6 1 1 NU 1 2 NU 101
5 Polska Michał Kościuszko 3 NU 3 5 6 3 5 73
6 Norwegia Eyvind Brynildsen 5 4 2 9 4 5 NU 64
7 Katar Nasser Al-Attiyah NU 4 5 7 7 34
8 Portugalia Bernardo Sousa 6 EX 4 7 NU 7 NU 32
9 Szwecja Per-Gunnar Andersson 1 3 5 2 3 25†
10 Finlandia Juho Hänninen 1 25
11 Norwegia Andreas Mikkelsen 1 25
12 Irlandia Craig Breen 2 18
13 Andora Albert Llovera 5 NU 10 NU 8 9 17
14 Portugalia Vitor Pascoal 6 8
15 Szwecja Per-Arne Sääv 7 6
16 Francja Julien Maurin 8 4
17 Finlandia Janne Tuohino 2 NU NU 8 6 0‡


Uwagi

† W klasyfikacji końcowej liczony jest tylko jeden start Pera-Gunnara Anderssona w Rajdzie Szwecji gdzie startował z dziką kartą, wszystkie inne starty zdobyte z drużyną RUFA Sport zostały anulowane gdyż zespół nie uczestniczył w liczbie wymaganych rajdów.

‡ Janne Tuohino nie ukończył sezonu z powodu braku budżetu, co spowodowało wykluczenie go przez FIA z mistrzostw.

Klasyfikacja SWRC (Super 2000) zespoły[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zespół SWE
Szwecja
MEX
Meksyk
JOR
Jordania
NZL
Nowa Zelandia
POR
Portugalia
FIN
Finlandia
DEU
Niemcy
JAP
Japonia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
Suma punktów
1 Austria Red Bull Rally Team 15 12 12 25 25 25 12 126
2 Hiszpania Nupel Global Racing 25 25 18 18 12 12 15 125
3 Czechy Czech Ford National Team 18 18 15 18 18 8 25 120
4 Shanghai FCACA Rally Team 10 25 25 0 25 18 0 103
5 Katar Barwa Rally Team 0 15 10 10 10 18 18 81
6 Polska Dynamic World Rally Team 15 0 15 15 10 15 10 80
7 Belgia Rene Georges Rally Sport 12 12 18 6 15 10 0 73
8 Portugalia Team Ford/Quinta Do Lorde 10 0 12 8 0 6 0 36
9 Finlandia Janpro 25 0 0 8 12 0‡
Uwagi

‡ Zespół Janpro nie ukończył sezonu z powodu braku budżetu, co spowodowało wykluczenie go przez FIA z mistrzostw.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]