Ralt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ralt
Ralt RT4
Ralt RT4
Pełna nazwa Ralt
Aktywna od 1974 roku
Siedziba Wielka Brytania Oxfordshire
Ważni ludzie
Założyciel Ron Tauranac
Strona internetowa

Raltaustralijski/brytyjski konstruktor jednomiejscowych samochodów wyścigowych oraz zespół wyścigowy, założony w 1974 roku przez byłego asystenta Jacka BrabhamaRona Tauranaca po odsprzedaniu zespołu Brabham Berniemu Ecclestonowi. Tauranac wraz z bratem Austinem nadali ekipie nazwę RALT Racing (Ron and Austin Lewis Tauranac). Siedziba firmy znajduje się w Oxfordshire.

Konstruktor[edytuj | edytuj kod]

Formuła 2[edytuj | edytuj kod]

Od 1975 roku Ralt rozpoczął produkcję podwozi używanych w wyścigach Formuły 2. W 1980 roku firma rozpoczęła współpracę z Hondą. Z nią też odnosiła sukcesy w latach 1981, 1983 oraz 1984, kiedy to Geoff Lees, Jonathan Palmer oraz Mike Thackwell zdobywali mistrzowskie tytuły w samochodach Ralta.

Inne serie[edytuj | edytuj kod]

Ralt RT1
Ralt RT23
Ralt RT3
Ralt RT34

W międzyczasie firma produkowała również samochody dla zespołów Europejskiej Formuły 3 (Ralt RT3), Niemieckiej Formule 3, Włoskiej Formuły 3, Brytyjskiej Formuły 3, Amerykańskiej Formuły 3, Formuły Atlantic, CanAm series, Formuły Super Vee, Australijskiej Formuły 1, Formuły Mondiali Australian Drivers' Championship. W tych też seriach ekipa wywalczyła następujące mistrzowskie tytuły:

Formuła 3000[edytuj | edytuj kod]

W 1985 roku, kiedy Formuła 3000 zmieniła Europejską Formułę 2 Ralt (oprócz prowadzenia własnego zespołu wyścigowego) rozpoczął produkcję podwozi dla zespołów tej serii. RT20 wykorzystywany w 1986 roku był zbudowany z aluminium i został wyprodukowany do współpracy z silnikami Judd. Dwa lata później RT22 został już wyprodukowany z włókna węglowego. Po 1988 roku firma nie udzielała się już w Formule 3000 jako niezależny konstruktor.

Sprzedaż firmy i powstanie „nowego” Ralt[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku ekipa nie był zadowolona z samochodu wykorzystywanego w Formule 3000. Poza tym również wyniki na amerykańskim rynku były dużo słabsze. Ron Tauranac postanowił sprzedać firmę. Ostatecznie w październiku 1988 roku firma została wykupiona przez grupę March Engineering, za niewiele ponad milion funtów.

W 1993 roku część grupy March związana z dawnym ekipą Ralt została wykupiona przez Andrew Fittona oraz Steve Warda. W związku z tym Ron Tauranac opuścił zespół. Ward rozpoczął działania oddzielne względem March, korzystając z nazwy Ralt. Firma działa do dziś, jednak jej samochody pojawiają się w Formule 3 dość sporadycznie.

Zespół wyścigowy[edytuj | edytuj kod]

Ralt Racing[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak w Formule 2, w latach 1985-1988 Ralt nie tylko produkował podwozia dla samochodów Formuły 3000, ale i prowadził samodzielny zespół wyścigowy. Już pierwszy sezon startów był sezonem mistrzowskim. Mike Thackwell odniósł dwa zwycięstwa, a John Nielsen jedno. Zajęli oni odpowiednio drugie i trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Ralt zaś nie miał sobie równych zarówno w klasyfikacji zespołów, jak i konstruktorów. Rok później Ralt zajął już czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Najlepiej wśród kierowców spisał się John Nielsen, który był szósty w klasyfikacji końcowej kierowców. W 1987 roku Ralt ponownie okazał się najlepszy. Stało się tak dzięki trzeciemu w klasyfikacji Brazylijczykowi Roberto Moreno oraz czwartemu w klasyfikacji Mauricio Gugelminowi. Ostatni sezon przed sprzedażą firmy zespół ukończył z dorobkiem czterech punktów na dziesiątym miejscu. Tylko Éric Bernard zdobył punkty.

Ralt Australia[edytuj | edytuj kod]

Po sprzedaży Ralta w Australii działalność rozpoczął zespół korzystający z nazwy firmy – Ralt Australia. Był on prowadzony przez Grahama Watsona aż do jego śmierci w 2009 roku. Zespół startował w Formule Holden oraz Australijskiej Formule 3. Mistrzowskie tytuły dla ekipy zdobywali: Will Power w 2002 roku, Daniel Gaunt w 2003 roku, Neil McFadyen w 2004 roku, Peter Hackett w 2005 roku oraz w sezonie 2009 Tom Tweedie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]