Ramón María Termeyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ramón María de Termeyer (ur. 1740 w Kadyksie[1], zm. 1814? w Faenzie) – hiszpański jezuita, misjonarz i przyrodnik.

W 1764 został wysłany z misją w okolice La Plata, przebywał wśród tamtejszych Indian Mocoví do 1767 roku, kiedy to jezuici opuścili hiszpańskie kolonie w Ameryce. Osiadł wtedy w Mediolanie. W 1781 roku opisał właściwości elektryczne węgorzy elektrycznych („anguilla tremante”) i przeprowadził szereg doświadczeń mających na celu wyjaśnienie tychże[2]. Prowadził też nadania nad pająkami, i podjął próby wytwarzania tkanin z pajęczych nici[3]. Między 1810 a 1820 roku opublikował w Mediolanie broszurę na ten temat. Jedyny znany egzemplarz został podarowany przez autora baronowi de Walckenaer. W latach 60. XIX wieku zakupił ją Burt G. Wilder, który przetłumaczył pracę na język angielski.

Wśród opisanych przez Termeyera gatunków jest chrząszcz Lucanus minimus De Termeyer, 1784 (nomen dubium)[4].

Prace[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. El naturalista Termeyer (noticias biográficas). Boletín de la Sociedad Aragonesa de Ciencias Naturales, 1907
  2. M. de Asúa, RM. Termeyer. The experiments of Ramón M. Termeyer SJ on the electric eel in the River Plate region (c. 1760) and other early accounts of Electrophorus electricus. „J Hist Neurosci”. 17 (2), s. 160-74, 2008. DOI: 10.1080/09647040601070325. PMID: 18421634. 
  3. Spinning with spiders’ silk
  4. Roberto A. Pantaleoni, Agostino Letardi L'abate, il conte e l'entomologo, ovvero sulla natura dell'enigmatico Lucanus minimus De-Termeyer 1784. Denisia 13, ss. 209- 212 2004