Ramiro Castillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ramiro Castillo
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ramiro Castillo Salinas
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1966
Coripata
Data i miejsce śmierci 18 października 1997
La Paz
Wzrost 165 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1985–1986 The Strongest La Paz ? (?)
1987–1988 Instituto Córdoba 27 (1)
1988–1990 Argentinos Juniors 69 (8)
1990–1991 River Plate 10 (1)
1991–1992 Rosario Central 16 (0)
1992–1993 Platense Buenos Aires 23 (1)
1993–1996 The Strongest La Paz ? (?)
1997 Bolívar La Paz 30 (8)
1997 Everton Viña del Mar 15 (5)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1989–1997  Boliwia 52 (5)
Dorobek medalowy
Copa América
Srebro Boliwia 1997

Ramiro Castillo Salinas (ur. 27 marca 1966 w Coripacie, zm. 18 października 1997 w La Paz) – boliwijski piłkarz grający na pozycji pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 165 cm wzrostu, ważył 65 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Castillo rozpoczął w klubie The Strongest La Paz. W 1985 roku zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze boliwijskiej. Po dwóch latach gry w tym klubie odszedł do argentyńskiego Instituto Córdoba. W 1988 roku został zawodnikiem Argentinos Juniors Buenos Aires, gdzie jako podstawowy zawodnik strzelił 8 goli w Primera División. W 1990 roku przeszedł do innego klubu z Buenos Aires, River Plate. W latach 1991–1992 grał w Rosario Central, a w latach 1992–1993 w Platense Buenos Aires.

Latem 1993 roku Castillo wrócił do ojczyzny i został piłkarzem The Strongest La Paz. W tym samym roku wywalczył z The Strongest mistrzostwo Boliwii, pierwsze w karierze. W 1997 roku podpisał kontrakt z drużyną Bolívar La Paz, z którą został mistrzem kraju.

W 1997 roku zmarł syn Castillo. Piłkarz wpadł w depresję i 18 października tego samego roku popełnił samobójstwo.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Boliwii Castillo zadebiutował w 1989 roku. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Xabiera Azkargortę do kadry na Mistrzostwa Świata w USA. Tam był rezerwowym i rozegrał jedno spotkanie, przegrane 1:3 z Hiszpanią. Ogółem w kadrze narodowej do 1997 roku rozegrał 52 mecze i strzelił 5 goli. Grał także na Copa América 1989, Copa América 1991, Copa América 1993 i Copa América 1997 (wicemistrzostwo kontynentu i MVP turnieju).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]