Redemptorystki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Redemptorystki
Dewiza: „Copiosa apud Eum redemptio” („Obfite u Niego odkupienie”)/ "Viva memoria" (żywa pamiątka)
Pełna nazwa Zakon Najświętszego Odkupiciela
Nazwa łacińska Ordo Sanctissimi Redemptoris
Skrót zakonny OSsR
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Status kanoniczny zakon kontemplacyjny
Założyciel bł. Maria Celeste Crostarosa
Data założenia 13 maja 1731
Data zatwierdzenia 1750 - papież Benedykt XIV
Przełożony przełożone wspólnot domowych
Strona internetowa

Redemptorystki, Ordo Sanctissimi Redemptoris, Zakon Najświętszego Odkupicielazakon kontemplacyjny założony 13 maja 1731 przez błogosławioną Marię Celeste Crostarosę.

Głównym zadaniem sióstr jest modlitwa kontemplacyjna oraz prowadzenie rekolekcji dla dziewcząt. W swojej duchowości odwołują się głównie do swojej założycielki, chociaż czerpią także wiele od świętego Alfonsa Liguori, założyciela redemptorystów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zakon Najświętszego Odkupiciela powstał 13 maja 1731 w Scala koło Neapolu. Jego założycielką była Maria Celeste Crostarosa, której kierownikiem duchowym przez wiele lat był Alfons Liguori, późniejszy założyciel Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela.

Pierwszy klasztor zakonu powstał w Scala w 1731, a następny w 1738 w Foggi. W niedługim czasie zaczęły powstawać kolejne klasztory, już nawet poza granicami Włoch.

Do 1750 zakon żył regułami sióstr wizytek. W tym oto roku założycielka wraz z siostrami ze swojego zakonu otrzymały oficjalne zatwierdzenie redemptorystek wraz z regułami przez Stolicę Apostolską za pontyfikatu papieża Benedykta XIV. Regułę zakonu pomagali stworzyć m.in. św. Alfons Liguori i biskup Antonio Falcoia.

Obecnie siostry posługują m.in. w Austrii, Belgii, Holandii, Irlandii, Francji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Niemczech, Słowacji, USA oraz kilku krajach Ameryki Południowej, Azji i Afryki. W sumie jest to 47 państw.

Zakon w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Do Polski siostry przybyły w 1989 roku. Początkowo przez trzy lata mieszkały w Tuchowie, w domu rodzinnym, redemptorysty o. Stanisława Wróbla. Później przeniosły się do Bielska-Białej na ulicę Portową, gdzie oprócz modlitwy zajmują się m.in. tłumaczeniem książek dla wydawnictwa Homo Dei, szyciem habitów dla redemptorystów, sutann dla księży diecezjalnych, ornatów oraz bielizny kielichowej i prowadzeniem rekolekcji dla dziewcząt.

Habit[edytuj | edytuj kod]

Siostry noszą bordowy habit z czarnym welonem na głowie z wystającą niewielką białą przepaską.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]