Rejon wołoczyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
wołoczyski
Rejon
Herb Flaga
herb rejonu wołoczyskiego flaga rejonu wołoczyskiego
Państwo  Ukraina
Obwód  chmielnicki
Siedziba Wołoczyska
Powierzchnia 1103 km²
Populacja 
• liczba ludności

53 358
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon wołoczyski – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.

Rejon ma powierzchnię 1100 km² i liczy około 59 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu są Wołoczyska.

Na terenie rejonu znajdują się 1 miejska rada, 2 osiedlowe rady i 40 silskich rad, obejmujące w sumie 83 miejscowości.

Miejscowości rejonu[edytuj | edytuj kod]

niesitniejące

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Awratyn (1), stacja Kupiel w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  2. Bębnówka Wielka (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  3. a b Informacja o wsi w haśle Bębnówka Wielka (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  4. Wzmianka o wsi w haśle: Kupiel 2.), wś w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  5. Hladki, gm. Tretelniki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  6. Honorówka (3), par. Kupiel w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  7. Krzywaczyńce, gm. Sarnów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  8. Wzmianka o wsi w haśle: Kupiel 2.), wś w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  9. 5.), wś, powiat starokonstantynowski, par. Wołoczyska Rejon wołoczyski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  10. XV_cz.2/379 Niemierzyńce 3.), wś, powiat starokonstantynowski, gm. Wołoczyska, 5 w. w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  11. Nowa Grobla 5.), nad rz. Słucz (dopływ Horynia) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  12. Pisarówka (2), gm. Manaczyn, poczta Kupiel, stacja Wójtowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902., ob. Wijtiwci
  13. Pisarzówka (9), par. Wołoczyska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  14. Popowce (7), par. Kupiel w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  15. Wzmianka o wsi w haśle: Kupiel 2.), wś w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  16. Szczosnówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  17. Szczastnówka, wś, powiat krzemieniecki, gm. Białozórka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  18. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Gdańsk: Oficyna Wydawnicza "Graf": 1991, s. 57.
  19. Wygnanka 4.) jurydyka tarnorudzka, par. Tarnoruda w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895., położona na północ od Tarnorudy