Remigijus Vilkaitis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Remigijus Vilkaitis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1950
Meiliūnai
Minister kultury Litwy
Okres od 9 grudnia 2008
do 1 lipca 2010
Przynależność polityczna TPP
Poprzednik Jonas Jučas
Następca Arūnas Gelūnas

Remigijus Vilkaits (ur. 24 maja 1950 w Meiliūnai w rejonie wyłkowyskim) – litewski aktor teatralny i filmowy, minister kultury w latach 2008–2010.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po odbyciu służby wojskowej w Armii Radzieckiej w 1971 podjął studia aktorskie w Konserwatorium Litewskim, które ukończył w 1975.

Został następnie aktorem litewskiego teatru młodzieży w Wilnie, w którym pracował przez 25 lat. Od 2000 współpracował z teatrem Oskaro Koršunovo Teatras. Wystąpił m.in. w Ogniu w głowie Mariusa von Mayenburga, Mistrzu i Małgorzacie Michaiła Bułhakowa oraz Romeo i Julii Williama Shakespeare'a. Reżyserował spektakle teatralne i radiowe, m.in. Iliadę Homera, Przypadkową śmierć anarchisty Daria Fo i Perpetuum mobile Antona Czechowa.

W 1972 zadebiutował jako aktor w filmie Ties riba. Długoletni współpracownik litewskiej telewizji jako autor programów i prezenter. Wykładał na litewskich uczelniach artystycznych. Jest również autorem tekstów publicystycznych i krytycznych.

W grudniu 2008 został ministrem kultury w rządzie Andriusa Kubiliusa z rekomendacji Partii Wskrzeszenia Narodowego. W czerwcu 2010 podał się do dymisji[1]. 1 lipca tego samego roku zakończył urzędowanie na stanowisku ministra[2].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ties riba (1972)
  • Pasigailėk mūsų (1978)
  • Nebūsiu gangsteriu, brangioji (1978)
  • Mėnulio Lietuva (1997)
  • Nepaprasti Tučkaus ir jo viršininko nuotykiai (2001)
  • Mano tėvas (2006)
  • Broliai (2008)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kultūros ministras R.Vilkaitis įteikė atsistatydinimo pareiškimą (lit.). delfi.lt, 16 czerwca 2010. [dostęp 16 czerwca 2010].
  2. Dėl Lietuvos Respublikos kultūros ministro R. Vilkaičio atsistatydinimo (lit.). lrs.lt, 1 lipca 2010. [dostęp 2 lipca 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]