René Vautier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
René Vautier
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1928
Camaret-sur-Mer
Data śmierci 4 stycznia 2015
Zawód reżyser

René Vautier (ur. 15 stycznia 1928 w Camaret-sur-Mer, zm. 4 stycznia 2015[1]) – francuski reżyser i dokumentalista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie pracownika fabryki i nauczycielki. W 1943 przystąpił do ruchu oporu. Za swoją działalność został odznaczony Krzyżem Wojennym przez Charles'a de Gaulle'a[2].

W 1946 rozpoczął studia w Wyższej Szkole Filmowej w Paryżu. W 1949 nakręcił reportaż o warunkach życia w koloniach francuskich. Nagranie to zostało skonfiskowane przez policję, a on sam oskarżony o zrealizowanie materiału, na którego nie dostał pozwolenia od władz. W 1950 opublikował film Afrique 50. Został za niego skazany na rok więzienia[2].

Zdołał zrealizować około 150 filmów głównie o wojnie algierskiej, konfliktach zbrojnych, przemocy, rasizmie i emancypacji. Większość jego produkcji zostało okrojonych przez cenzurę. W 1973 w ramach protestu przeprowadził strajk głodowy.

W 1998 opublikował swoje wspomnienia.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1948: Journées de printemps
  • 1950: Afrique 50
  • 1951: L'Odet
  • 1954: Une nation l'Algérie
  • 1957: Algérie en flammes
  • 1963: Peuple en marche
  • 1965: L’aube des damnés
  • 1971: Mourir pour des images
  • 1972: Avoir vingt ans dans les Aurès
  • 1974: La folle de Toujane
  • 1974: Le Remords
  • 1976: Alan Stivell
  • 1976: Frontline
  • 1984: La nuit du dernier recours
  • 1984: Cinéma d’exil et de luttes, extraits
  • 1987: Vous avez dit Français?
  • 1991: Allons enfants du bicentenaire
  • 1995: Hirochirac 1995 oder Hirochirac et la colombe
  • 1998: Et le mot frère et le mot camarade
  • 1998: Dialogue d’images en temps de guerre

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Französischer Filmemacher René Vautier mit 86 Jahren gestorben, zeit.de [dostęp 2015-01-04] (niem.).
  2. a b René Vautier, arte.tv [dostęp 2015-01-04] (niem.).