Renato Altissimo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Renato Altissimo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 października 1940
Portogruaro
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 2015
Rzym
Zawód, zajęcie polityk, przedsiębiorca

Renato Altissimo (ur. 4 października 1940 w Portogruaro, zm. 17 kwietnia 2015[1] w Rzymie[2]) – włoski polityk i przedsiębiorca, parlamentarzysta, minister w kilku rządach, w latach 1986–1993 sekretarz Włoskiej Partii Liberalnej (PLI).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent nauk politycznych, które ukończył w Turynie. Pracował w sektorze prywatnym, zajmując się prowadzeniem działalności gospodarczej. Był wiceprzewodniczącym organizacji przemysłowej Confindustria[3].

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Włoskiej Partii Liberalnej. Z ramienia PLI w latach 1972–1976 i 1979–1994 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych VI, VIII, IX, X i XI kadencji[1]. Pełnił funkcję ministra w rządach, którymi kierowali Francesco Cossiga, Giovanni Spadolini, Amintore Fanfani i Bettino Craxi. Sprawował w nich urząd ministra zdrowia (od sierpnia 1979 do kwietnia 1980 i od czerwca 1981 do sierpnia 1983) oraz ministra przemysłu, handlu i rzemiosła (od sierpnia 1983 do sierpnia 1986)[1][3].

W 1986 zastąpił Alfreda Biondiego na stanowisku sekretarza PLI, ugrupowaniem tym kierował do 1993[4]. Ustąpił w związku ze stawianymi mu zarzutami korupcyjnymi w tzw. aferze Enimont[3]. Do działalności politycznej powrócił w ostatnich latach życia, m.in. w 2014 współtworzył ugrupowanie „I Liberali”[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Renato Altissimo (wł.). camera.it. [dostęp 2017-07-22].
  2. Renato Altissimo morto a Roma: è stato il segretario del Partito Liberale (wł.). ilfattoquotidiano.it, 17 kwietnia 2015. [dostęp 2017-07-22].
  3. a b c Renato Altissimo (wł.). cinquantamila.it. [dostęp 2017-07-22].
  4. Leaders of Italy (ang.). zarate.eu. [dostęp 2017-07-22].
  5. Liberali: Biondi, Altissimo, Scognamiglio e Urbani danno vita a movimento politico (wł.). edoardocroci.it, 23 lutego 2014. [dostęp 2017-07-22].