Rene Sabaudzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rene
René
hrabia Tende, hrabia Villars, pan Aspremont, Gordan, Loyes, San Giuliano, Reyssouze, Virieu-le-Grand, Verrua i Sommariva
wizerunek herbu
Herb Rene
hrabia Villars
Okres od 1497
do 31 marca 1525
Poprzednik tytuł utworzony
hrabia Tende
Okres od 1509
do 31 marca 1525
Poprzednik Jan Antoni Lascaris-Ventimiglia
Następca Klaudiusz
Dane biograficzne
Dynastia sabaudzka
Data urodzenia 1473
Data i miejsce śmierci 31 marca 1525
Pawia
Ojciec Filip II Sabaudzki
Matka Libera Portoneri
Rodzeństwo Antonina,
Piotr
przyrodnie
Ludwika,
Hieronim,
Filibert II Piękny
Karol III Dobry,
Ludwik,
Filip Sabaudzki-Nemours,
Assolone,
Jan Amadeusz,
Filiberta
Klaudina,
Filipina,
Małgorzata,
Joanna,
Michał
Żona Anna Lascaris
od 28 stycznia 1501
do 31 marca 1525
Dzieci Klaudiusz
Magdalena
Małgorzata
Honoriusz
Izabela

Rene Sabaudzki fr. René de Savoie (1473 - 31 marca 1525) był francuskim szlachcicem i żołnierzem. Hrabia Villars (1497) i Tende (1509). Znany jako "Wielki Sabaudzki Bękart" fr. Grand Bâtard de Savoie, był pozamałżeńskim synem Filipa II, księcia Sabaudii i Libery Portoneri - protoplastą gałęzi Sabaudzkiej-Villars (lub Sabaudzkiej-Tende) domu Sabaudzkiego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Został legitymizowany w 1499 roku, przez przyrodniego brata Filiberta II. Był drugim mężem Anny Lascaris[2] - córki hrabiego Tende, która była hrabiną Tende, markizą Marro, panią Prela, Villeneuve i Menton. Rene i Anna pobrali się 28 stycznia 1501 w Tende, w trakcie gdy Rene zarządzał Niceą. Hrabia Tende oddał dużą część swojej ziemi jako posag córki i umowa małżeńska stanowiła, że Rene przyjmie nazwisko i herb hrabiów Tende.

W 1501 Filibert II ożenił się powtórnie z Małgorzatą Habsburg, która nienawidziła Rene i jej ojciec Maksymilian I anulował legitymizację Rene w 1502 roku. Mając coraz większy wpływ na męża, Małgorzata postawiła Rene przed sądem i w 1503 roku uzyskała wycofanie aktu legitymizacji Rene przez Filiberta, i tym samym stracił on cały swój majątek w Piemoncie i pozostał tylko z tym w Tende, będące własnością jego żony. Po śmierci ojca Anny w 1509 roku, AnnaLascaris i Rene odebrali hołd od swoich wasali w Tende, Prowansji i Genui. Rene schronił się we Francji i złożył hołd Ludwikowi XII w 1510 roku w zamian za utrzymanie Tende.

Filibert zmarł nagle w 1504 i Rene napotkał sprzeciw Cesarza Rzymskiego, kiedy próbował objąć sukcesję po Filibercie. Księciem Sabaudii został jego przyrodni brat Karol III. Jako przyrodni brat Ludwiki Sabaudzkiej, Rene był wujem Franciszka, hrabiego Angouleme. Kiedy Franciszek wstąpił na francuski tron, jako Franciszek I, Rene został uczyniony gubernatorem Prowansji i seneszalem Prowansji w 1515 r.[3] następnie Wielkim Mistrzem Francji (superintendent domu królewskiego - Maison du Roi) listem z dnia 31 października 1519, stanowiska, które zajmował aż do śmierci. W 1519 Rene, w końcu odzyskał swoje prawa w księstwie Sabaudii. Emmanuel Filibert potwierdził pisemnie, że syn Rene, Klaudiusz fr. Claude Sabaudzki będzie hrabią Tende i że jego potomkowie mają prawo sukcesji w domu Sabaudzkim, jeśli linia główna wymrze.

Około 1519-1520, Rene zbudował okazałą karakę pod nazwą Św. Maria od Bonawentury fr. Sainte-Marie-de Bonaventura, przezywany Wielką Metresą fr. La Grande Maîtresse[4],, który służył jako jego okręt flagowy. Statek opuścił Marsilię 24 sierpnia 1520 aby chronić rycerzy Szpitalników od ataku Turków, powrócił 6 stycznia 1521. Podczas tej wyprawy admirał Christophe de Chanoy został zabity w Bejrucie. W maju 1522 r. okręt brał udział w wyprawie na pomoc Genui, pod dowództwem Rene, jako admirałem i Pedro Navarro, jako generałem-porucznikiem. Okręt brał udział w obronie i zaopatrzeniu Marsylii w czasie jej oblężenia przez konetabla Karola Burbona-Montpensier w 1524 roku. Rene wynajął swój statek, swojemu bratankowi Franciszkowi I za 1500 koron miesięcznie od 28 czerwca 1524 do 30 kwietnia 1525.

Zmarł w Pawii w 1525 roku. Po śmierci Rene, Ludwik Sabaudzki wycenił statek, który został kupiony przez Franciszka I od hrabiny Villars i Tende między lipcem a sierpniem 1526.

Małżeństwa i dzieci[edytuj | edytuj kod]

W dniu 28 stycznia 1501 roku, ożenił się z Anną Lascaris, hrabianką Tende (1487-1554), córką Jana Antoniego Lascaris-Ventimiglia fr. Jeana-Antoine de Lascaris-Ventimiglia i Izabeli Anglure fr. , wdową po Ludwiku Clermont-Lodève fr. Louis de Clermont-Lodève, z którą miał następujące dzieci:

  • Klaudiusz Sabaudzki fr. Claude de Savoie;
  • Magdalena fr. Madeleine (ok. 1510 - ok. 1586), wyszła za konetabla Anne Montmorency (1492 † 1567) ;
  • Małgorzata fr. Marguerite (zmarła 15 lipca 1591), wyszła za mąż za Antoniego fr. Antoine Luksemburg, hrabiego Brienne;
  • Honoriusz II Sabaudzki fr. Honorat II de Savoie;
  • Izabella fr. Isabelle, w 1527 roku wyszła za Rene Batarnay, hrabiego Bouchage

Rodowód[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
Amadeusz VII Czerwony Hrabia
 
 
Amadeusz VIII (antypapież Feliks V)
 
 
 
 
 
 
Bona z Berry
 
 
Ludwik I Sabaudzki
 
 
 
 
 
 
Filip II Śmiały
 
 
Maria Burgundzka
 
 
 
 
 
 
Małgorzata III Flandryjska
 
 
Filip II Sabaudzki
 
 
 
 
 
 
Jakub I Cypryjski
 
 
Janus Cypryjski
 
 
 
 
 
 
Helvis Brunszwicka-Grubenhagen
 
 
Anna z Lusignan
 
 
 
 
 
 
Jan I Burbon
 
 
Karolina Burbon
 
 
 
 
 
 
Katarzyna z Vendôme
 
Rene Sabaudzki
 
 
 
 
 
?
 
 
?
 
 
 
 
 
 
?
 
 
?
 
 
 
 
 
 
?
 
 
?
 
 
 
 
 
 
?
 
 
Libera Portoneri
 
 
 
 
 
 
?
 
 
?
 
 
 
 
 
 
?
 
 
?
 
 
 
 
 
 
?
 
 
?
 
 
 
 
 
 
?
 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Davide Shamà: SAVOIA (wł.). W: GENEALOGIE DELLE FAMIGLIE NOBILI ITALIANE [on-line]. [dostęp 2016-08-20].
  2. François Alexandre Aubert Chesnaye-Desbois de La: Dictionnaire de la noblesse, contenant les généalogies, l'histoire & la chronologie des familles nobles de France. T. 8. Paryż: 1774, s. 739-742. (fr.)
  3. Édouard Baratier, Ernest Hildesheimer: Atlas historique. Provence, Comtat Venaissin, principauté d’Orange, comté de Nice, principauté de Monaco. Paryż: Librairie Armand Colin, 1969. (fr.)
  4. Max Guérout: La Grande Maîtresse, nef de François Ier : recherches et documents d'archives. Paryż: Presses de l'Université Paris-Sorbonne, 2001. ISBN 2-84050-184-8. (fr.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Dom Sabaudzki

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]