Reptowo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°21′57″N 14°51′47″E
- błąd 38 m
WD 53°21'N, 14°51'E, 53°18'N, 14°54'E
- błąd 2280 m
Odległość 2073 m
Reptowo
wieś
Ilustracja
Zespół Szkół Publicznych
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat stargardzki
Gmina Kobylanka
Liczba ludności (2015) 870
Strefa numeracyjna 91
Tablice rejestracyjne ZST
SIMC 0777680
Położenie na mapie gminy Kobylanka
Mapa konturowa gminy Kobylanka, w centrum znajduje się punkt z opisem „Reptowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Reptowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Reptowo”
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa konturowa powiatu stargardzkiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Reptowo”
Ziemia53°21′57″N 14°51′47″E/53,365833 14,863056

Reptowo (dawniej:niem. Karolinenhorst) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Kobylanka, nad Miedwinką. Wieś jest położona 4 km na północ od Kobylanki (siedziby gminy) i 12 km na północny zachód od Stargardu (siedziby powiatu). Druga co do wielkości wieś w gminie Kobylanka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Wieś powstała w okresie tzw. kolonizacji fryderycjańskiej (w 1777 r.) realizowanej z inicjatywy króla Fryderyka Wielkiego. Pierwsza kolonia składała się z 16 dużych i 16 małych gospodarstw kolonistów[1]. Obecnie jest to druga co do wielkości wieś w gminie Kobylanka zamieszkana przez 895 mieszkańców w 158 gospodarstwach. Wzrost ludności był dość powolny, dopiero od 2003 r. zarysowuje się intensywniejszy przyrost (1991 - 680 mieszkańców, 1999 - 721 mieszkańców, 2002 - 798 mieszkańców, 2005 - 850 mieszkańców). W Reptowie znajduje się stacja kolejowa (jedna z dwóch w gminie). We wsi:

  • kościół z 1929 r.
  • cmentarz poewangelicki obsadzony starodrzewiem; nieczynny od 1945 r.
  • dom ryglowy (nr 41).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]