Restauracja (historia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Restauracja – przywrócenie obalonej dynastii lub dawnego ustroju w państwie. Pierwsze tak nazwane zdarzenie to powrót dynastii Stuartów na tron Anglii w 1660; określenie to jest używane także w odniesieniu do okresu panowania Karola II (1660–1685).

We Francji po upadku Napoleona dwukrotnie dochodziło do restauracji dynastii Burbonów – w 1814 (po abdykacji Napoleona) oraz w 1815 (po klęsce Napoleona pod Waterloo). Określenie okres Restauracji dotyczy panowania dwóch ostatnich Burbonów na francuskim tronie:

Panowanie następcy obalonego Karola X, Ludwika Filipa (pochodzącego z bocznej linii Burbonów), króla Francuzów (1830–1848) określa się mianem monarchii lipcowej.