Retoromanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Retoromanie – ogólna nazwa mieszkańców obszaru Alp i ich podnóża na pograniczu Włoch (głównie region Friuli-Wenecja Julijska) i Szwajcarii (głównie kanton Gryzonia), posługujących się językami retoromańskimi. Ich liczba wynosi około 700 tys.

Retoromanie uważani są za zromanizowanych potomków starożytnych, przedindoeuropejskich mieszkańców rejonu Alp – Retów (stąd nazwa) i zmieszanych z nimi Celtów. W większości wyznają katolicyzm.

Retoromanie dzielą się na trzy główne grupy:

  • Friulowie (ok. 600 tysięcy) – stanowiący ponad 80 proc. wszystkich Retoromanów, zamieszkujący region Friuli-Wenecja Julijska w północno-wschodnich Włoszech,
  • Ladynowie (ok. 35 tysięcy) – we włoskim Tyrolu
  • Romanie (ok. 60 tysięcy) – w południowo-wschodniej Szwajcarii (Gryzonia).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Damm, Aldona Mikusińska (red.): Ludy i języki świata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 179.