Rewera Stanisławów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rewera Stanisławów
Drużyna Rewery Stanisławów w 1922 roku
Drużyna Rewery Stanisławów w 1922 roku
Pełna nazwa Wojskowo-Cywilny Klub Sportowy „Rewera” Stanisławów
Barwy czerwono-niebieskie
Data założenia 1908
Data rozwiązania 1939
Liga liga okręgowa Stanisławowskiego OZPN
Stadion Stadion Miejski za Parkiem Potockich w Stanisławowie
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe

Rewera Stanisławów (oficjalna nazwa: Wojskowo-Cywilny Klub Sportowy „Rewera” Stanisławów) – nieistniejący polski klub piłkarski (później wielosekcyjny sportowy) założony w Stanisławowie (obecnie Iwano-Frankiwsk na Ukrainie) w 1908 pod nazwą SKS „Rewera” Stanisławów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw:

  • 1908–1919: SKS „Rewera” Stanisławów
  • 1919–1939: WCKS „Rewera” Stanisławów

Jeden z pierwszych w historii zespołów piłkarskich utworzonych przez Polaków na ziemiach polskich. Powstał w 1908 roku[1]. Jego nazwa pochodziła od przydomku Stanisława Potockiego (ojca założyciela miasta – Andrzeja Potockiego), a z łacińskiego zwrotu „re vera” można ją przetłumaczyć na język polski, jako „w rzeczy samej”.

Zespół piłkarski nigdy nie zakwalifikował się do rozgrywek polskiej ekstraklasy, a jego największym sukcesem okazało się wywalczenie wicemistrzostwa lwowskiego OZPN w sezonie 1928 po przegraniu barażów z Polonią Przemyśl (0:3, 3:1 i 2:4) oraz (po 1933) wielokrotne mistrzostwo ligi okręgowej Stanisławowskiego OZPN[2]. Liga okręgowa (było ich kilkanaście) była wtedy druga po ekstraklasie.

W 1934 Rewera dotarła do drugiego poziomu (półfinałów) gier barażowych o awans do I ligi, przegrywając w dwumeczu (1:0 w Stanisławowie i 0:5 w Świętochłowicach) ze Śląskiem Świętochłowice.

W 1938 roku w rywalizacji o I ligę z pierwszą drużyną grupy śląskiej Dębem Katowice (2:2, 1:6), grupy małopolskiej Garbarnią Kraków (1:7, 1:4) oraz grupy lwowskiej Czarnymi Lwów (1:0, 0:2) niestety okazali się przegranymi.

W roku 1939 w sierpniu odbył się w Stanisławowie mecz piłki nożnej o Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego pomiędzy Stanisławowem a Lwowem. Trenerem drużyny stanisławowskiej był czeski szkoleniowiec o nazwisku Boder, kierownikiem sekcji piłki nożnej był Wiktor Rodowicz (ojciec Maryli) – pracownik Firmy Pawłowski i spółka przy ulicy Sapieżyńskiej. Skarbnikiem był sierżant 48 PP Pan Pieszko[3].

Na skutek wybuchu II wojny światowej – działalność klubu została zawieszona, zaś po jej zakończeniu już nigdy go nie reaktywowano (w 1945 – w wyniku konferencji teherańskiej – Stanisławów znalazł się bowiem w granicach ZSRR).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Sezon Rozgrywki ligowe Uwagi
Liga Miejsce
1921 III Klasa B (Lwowski OZPN)[4] Increase2.svg
1922 II Klasa A (Lwowski OZPN) 5/5
1923 Klasa A (Lwowski OZPN) 6/6
1924 Klasa A (Lwowski OZPN) Decrease2.svg 6/6
1925 III Klasa B (Lwowski OZPN, gr. Stanisławów-Tarnopol)[5] 1 Uczestnictwo w finale lwowskiej Klasy B.
1926 Klasa B (Lwowski OZPN, gr. Stanisławów)[6]
1927 klub nie uczestniczył w rozgrywkach
1928 II Klasa A (Lwowski OZPN, gr. II) 1/5 2. miejsce w finale Klasy A
1929 Klasa A (Lwowski OZPN, gr. II) 4/5
1930 Klasa A (Lwowski OZPN) 4/9
1931 Klasa A (Lwowski OZPN) 1/8 2. miejsce w grupie IV eliminacji do Ligi.
1932 Klasa A (Lwowski OZPN, gr. II) 1/7 2. miejsce w finale lwowskiej Klasy A.
1933 Klasa A (Lwowski OZPN, gr. II) 5/7
1934 Klasa A (Stanisławowski OZPN) 1 1. miejsce w grupie III eliminacji do Ligi, porażka w półfinale.
1935 Liga okręgowa (Stanisławowski OZPN) 1 3. miejsce w grupie III eliminacji do Ligi.
1936 Liga okręgowa (Stanisławowski OZPN)
1936/1937 Liga okręgowa (Stanisławowski OZPN) 1 4. miejsce w grupie III eliminacji do Ligi.
1937/1938 Liga okręgowa (Stanisławowski OZPN) 1 4. miejsce w grupie III eliminacji do Ligi.
1938/1939 Liga okręgowa (Stanisławowski OZPN) 2/8
1939/1940 brak danych

Inne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]