Rezerwat Archeologiczny Zawodzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kalisz – Zawodzie
grodzisko wczesnośredniowieczne
Ilustracja
Model kolegiaty św. Pawła Apostoła
Państwo  Polska
Miejscowość Kalisz
Strona internetowa
Rezerwat Archeologiczny Zawodzie
Oddział Muzeum Okręgowego Ziemi Kaliskiej w Kaliszu
ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kalisz
Adres ul. Bolesława Pobożnego 87–105
62-800 Kalisz
Data założenia 1961
Powierzchnia ekspozycji 19 766 m²
Kierownik Marcin Magdziński
Położenie na mapie Kalisza
Mapa lokalizacyjna Kalisza
Rezerwat Archeologiczny Zawodzie
Rezerwat Archeologiczny Zawodzie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rezerwat Archeologiczny Zawodzie
Rezerwat Archeologiczny Zawodzie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Rezerwat Archeologiczny Zawodzie
Rezerwat Archeologiczny Zawodzie
Ziemia51°44′47,62″N 18°06′08,14″E/51,746561 18,102261
Strona internetowa
Budynki rezerwatu w trakcie budowy w 2007
Fragment rekonstrukcji grodu

Rezerwat Archeologiczny Zawodzierezerwat archeologiczny w Kaliszu, na Zawodziu, oddział Muzeum Okręgowego Ziemi Kaliskiej w Kaliszu; dokumentuje historię badań archeologicznych prowadzonych na terenie wczesnośredniowiecznego grodu na Zawodziu.

Pierwszy gród na Zawodziu został wzniesiony w latach około 850–860[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Główną część rezerwatu archeologicznego stanowi częściowo zrekonstruowany gród, otoczony wałem obronnym, sięgającym miejscami 5 metrów wysokości. Pierwsze wzmianki o grodzie znalazły się już w 1106 w kronice Galla Anonima. Badania archeologiczne pozostałości grodu rozpoczął w 1903 Włodzimierz Demetrykiewicz. Kolejne, w związku obchodami 1800-lecia miasta, prowadzono w latach 1958–1965. W ich wyniku odsłonięto relikty palatium[2], kolegiaty św. Pawła Apostoła, przykościelnego cmentarza, konstrukcji obronnych.

W trakcie kolejnych badań przeprowadzonych w latach 1983–1992 odsłonięto pozostałości kościoła drewniano-glinianego. Po zakończeniu ostatnich badań przystąpiono do zagospodarowania wykopalisk w celu dokonania ich kompleksowej ochrony z jednoczesnym wykorzystaniem ich w celach ekspozycyjnych. Pierwszy pawilon (tzw. budynek bramy) w nowym rezerwacie otwarto w czerwcu 1995 roku. Pierwsza wystawa obejmowała makiety kaliskich zabytków, fotografie, rysunki i plansze informacyjne. W roku 2007 dzięki środkom pozyskanym z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego zrekonstruowano zabudowania grodu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Buko: Archeologia Polski wczesnośredniowiecznej. Odkrycia, hipotezy, interpretacje. Warszawa: Wydawnictwo „Trio”, 2005, s. 188. ISBN 83-7436-023-2.
  2. Tadeusz Baranowski, Edward Pudełko, Jerzy Aleksander Splitt: Pradzieje i wczesne średniowiecze regionu kaliskiego. Kalisz: Muzeum Okręgowe Ziemi Kaliskiej w Kaliszu, 2003, s. 101. ISBN 83-88042-23-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]