Rezerwat przyrody Buczyna (powiat sępoleński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy rezerwatu w woj. kujawsko-pomorskim. Zobacz też: inne rezerwaty o nazwie „Buczyna”.
Buczyna
Ilustracja
Fragment rezerwatu
rezerwat leśny
Typ fitocenotyczny[1]
Podtyp zbiorowisk leśnych[1]
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Pojezierze Krajeńskie
Data utworzenia 2001
Akt prawny Rozporządzenie Wojewody Nr 247/00 z dnia 7 grudnia 2000 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody
Powierzchnia 20,01 ha
Ochrona ścisła
Położenie na mapie gminy Sępólno Krajeńskie
Mapa lokalizacyjna gminy Sępólno Krajeńskie
Buczyna
Buczyna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Buczyna
Buczyna
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Buczyna
Buczyna
Położenie na mapie powiatu sępoleńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sępoleńskiego
Buczyna
Buczyna
Ziemia53°28′42″N 17°25′21″E/53,478333 17,422500

Rezerwat przyrody Buczynarezerwat leśny o powierzchni 20,01 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie sępoleńskim, gminie Sępólno Krajeńskie[1].

Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej[1][2].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Tablica informacyjna

Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Pojezierze Krajeńskie. Znajduje się w pobliżu styku granic trzech województw: kujawsko-pomorskiego, pomorskiego i wielkopolskiego, na północ od Jeziora Lutowskiego.

Rezerwat jest położony w obrębie Krajeńskiego Parku Krajobrazowego. Zajmuje fragment kompleksu leśnego należącego do nadleśnictwa Lutówko.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat został utworzony Rozporządzeniem Wojewody Kujawsko-Pomorskiego Nr 247 / 00 z dnia 7 grudnia 2000 roku[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat chroni żyzną buczynę niżową z licznymi gatunkami chronionymi[4]. Najcenniejszym elementem drzewostanu są okazałe buki oraz podrost bukowy, miejscami o zwarciu przekraczającym 80%, nadający zbiorowisku cechy naturalne. W miejscach nie opanowanych przez drzewa, rozwija się typowe dla lasów liściastych ubogie runo, w którym rosną m.in.: zawilec żółty, gajowy, miodunka plamista, złoć żółta i inne.

W rezerwacie występują rośliny chronione: lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, kopytnik pospolity, marzanka wonna, a także kilkaset gatunków roślin naczyniowych[5].

Szlak turystyczny[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu rezerwatu przebiega szlak turystyczny zielony pieszy szlak turystyczny „Rezerwatów Krajeńskich” SypniewoWitkowo 29 km[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Buczyna. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-01-08].
  2. Zarządzenie Nr 21/0210/2011 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z dnia 28 grudnia 2011 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Buczyna”. W: Dziennik Urzędowy Województwa Kujawsko-Pomorskiego Nr 311, poz. 3393 [on-line]. 2011-12-30. [dostęp 2019-04-23].
  3. Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Lutówko – Lasy Państwowe. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-06)].
  4. Rezerwaty przyrody. W: Strona powiatu sępoleńskiego [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-12)].
  5. Część V - ochrona przyrody. W: WIOŚ Bydgoszcz Raport 2001 [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-12-24)].
  6. Umiński Janusz: Pojezierze Krajeńskie. Wydawnictwo PTTK „Kraj”. Warszawa 1991