Rezerwat przyrody Lutowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lutowo
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Pojezierze Krajeńskie
Data utworzenia 1963
Akt prawny M.P. z 1963 r. nr 13, poz. 75
Powierzchnia 19,39 ha
Powierzchnia otuliny 29,90 ha
Ochrona ścisła
Położenie na mapie gminy Sępólno Krajeńskie
Mapa konturowa gminy Sępólno Krajeńskie, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Lutowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Lutowo”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Lutowo”
Położenie na mapie powiatu sępoleńskiego
Mapa konturowa powiatu sępoleńskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Lutowo”
Ziemia53°29′00″N 17°24′14″E/53,483333 17,403889

Rezerwat przyrody Lutoworezerwat leśny o powierzchni 19,39 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie sępoleńskim, gminie Sępólno Krajeńskie[1]. Obszar rezerwatu podlega ochronie ścisłej[1][2]. Wokół rezerwatu wyznaczono otulinę o powierzchni 29,90 ha[1].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Pojezierze Krajeńskie. Znajduje się w pobliżu styku granic trzech województw: kujawsko-pomorskiego, pomorskiego i wielkopolskiego, na północ od drogi powiatowej z Czyżkówka do Lutówka.

Rezerwat jest położony w obrębie Krajeńskiego Parku Krajobrazowego[3]. Obejmuje fragment boru bagiennego leżący na terenie Nadleśnictwa Lutówko (leśnictwo Gaj)[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat został utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 14 stycznia 1963 roku (Monitor Polski Nr 13 poz. 75 z dnia 16 lutego 1963 roku)[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat chroni bór bagienny na torfowisku przejściowym, ze stanowiskiem sosny bagiennej[5].

Typ lasu ukształtowały warunki siedliska: bagienne gleby i wysoki poziom wody gruntowej. Charakterystyczna jest budowa systemu korzeniowego sosen, płaskiego i płytko usytuowanego w glebie. W północnej, suchszej części rezerwatu w podszycie występuje kruszyna. W runie występują m.in.: mchy torfowce, bagno zwyczajne, wełnianka pochwowata, borówka pijanica, wrzos pospolity oraz daleko na południe wysunięte stanowisko bażyny czarnej[5].

Szlak turystyczny[edytuj | edytuj kod]

Przez rezerwat przebiega szlak turystyczny zielony pieszy szlak turystyczny „Rezerwatów Krajeńskich” SypniewoWitkowo 29 km[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Lutowo. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-24].
  2. Zarządzenie Nr 0210/4/2012 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2012 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Lutowo”. W: Dz. Urz. Województwa Kujawsko-Pomorskiego poz. 1781 [on-line]. 2012-09-12. [dostęp 2019-04-24].
  3. Rezerwaty przyrody. W: Krajeński Park Krajobrazowy [on-line]. Parki Krajobrazowe Województwa Kujawsko-Pomorskiego. [dostęp 2019-04-24].
  4. Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Lutówko – Lasy Państwowe. [dostęp 2019-04-24].
  5. a b Łachowski Jerzy, Tylżanowski Tadeusz, Beil Beata: Rezerwaty i pomniki przyrody województwa bydgoskiego. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Przyrodniczych, seria B, nr 13. Warszawa-Poznań 1972
  6. Umiński Janusz: Pojezierze Krajeńskie. Wydawnictwo PTTK „Kraj”. Warszawa 1991