Rezerwat przyrody Sochy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sochy
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Położenie Stalowa Wola
Mezoregion Dolina Dolnego Sanu
Data utworzenia 20 września 1953
Akt prawny M.P. z 1953 r. nr 84, poz. 998
Data likwidacji 16 stycznia 1970
Powód likwidacji zanik przedmiotu ochrony
Powierzchnia 45,44 ha
Powierzchnia otuliny ok. 35 ha
Położenie na mapie Stalowej Woli
Mapa konturowa Stalowej Woli, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Sochy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Sochy”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Sochy”
Położenie na mapie powiatu stalowowolskiego
Mapa konturowa powiatu stalowowolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sochy”
Ziemia50°37′09″N 22°02′21″E/50,619167 22,039167

Rezerwat przyrody Sochy – zlikwidowany leśny rezerwat przyrody istniejący w latach 1953–1970, położony na terenie dawnej wsi Sochy w gminie i od 1954 gromadzie Charzewice (woj. rzeszowskie). Obecnie teren ten leży w granicach Rozwadowa, części Stalowej Woli (woj. podkarpackie).

Obszar chroniony został utworzony 20 września 1953 na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa z dnia 25 sierpnia 1953 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody[1]. Zlikwidowano go z dniem 16 stycznia 1970 w związku z zanikiem przedmiotu ochrony na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 10 grudnia 1969 r. w sprawie zniesienia ochrony obszaru uznanego za rezerwat przyrody w Leśnictwie Charzewice Nadleśnictwa Rozwadów[2].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat obejmował powierzchnię 45,44 ha, zaś powierzchnia otuliny wynosiła ok. 35 ha[3]. Położony był w granicach Soch w gminie (od 1954 w gromadzie) Charzewice, obejmował oddział lasu 1 a w Nadleśnictwie Charzewice Leśnictwa Rozwadów[1]. Leżał przy starorzeczu rzeki San, na jej lewym brzegu (jeszcze pod koniec XVIII wieku był to prawy brzeg – tzw. Zakole Rzeczyckie[4], co zmieniło się wskutek zmiany biegu Sanu)[3].

Charakterystyka i historia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat utworzono „w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych lasu z rzadko spotykanym drzewostanem topolowym”[1]. Teren porasta łęg z topolami czarnymi i białymi o dużej wysokości, zamieszkują tam także różne ptaki (m.in. sójki, dzięcioły czarny i duży, myszołowy oraz kowaliki)[5]. Ziemie, na których znajdował się rezerwat, do 1944 należały do rodu Lubomirskich, później przejęły je Lasy Państwowe. Już w latach 30. XX wieku 15-hektarowy fragment został objęty ochroną[3]. Mimo ustanowienia rezerwatu w drugiej połowie XX wieku dawne starorzecze zasypano i poddano melioracji, a las oddzielono od rzeki wałem. Wskutek tego obniżył się poziom wód gruntowych, a część łęgu wyschła. Od likwidacji obszaru chronionego las pozostawiono bez większych ingerencji człowieka[4][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c M.P. z 1953 r. nr 84, poz. 998
  2. M.P. z 1970 r. nr 3, poz. 18
  3. a b c Zdzisław Surowaniec: W niedzielę rodzinna wyprawa do dawnego rezerwatu przyrody. echodnia.eu, 17 września 2019. [dostęp 2020-01-22].
  4. a b Osiedle Sochy. stalowka.net. [dostęp 2020-01-25].
  5. Zdzisław Surowaniec: Dawny rezerwat w Sochach zachwyca wielkimi drzewami. echodnia.eu, 25 września 2019. [dostęp 2020-01-22].
  6. Piotr Bednarek: Królestwo Czarnej Topoli. stalowawolaprzyroda.wordpress.com, 4 lutego 2017. [dostęp 2020-01-22].