Rołand Gigołajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rołand Gigołajew
Роланд Гиголаев
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Rołand Tejmurazowicz Gigołajew
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1990
Tbilisi
Wzrost 176 cm
Pozycja lewy obrońca, lewoskrzydłowy
Informacje klubowe
Klub Achmat Grozny
Numer w klubie 13
Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2005 SDJuSzOR Junost Władykaukaz
2005–2007 SDJuSzOR Smiena Petersburg
2007–2010 Zenit Petersburg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010–2011 Zenit Petersburg 0 (0)
2011–2013 Ałanija Władykaukaz 45 (3)
2012 Ałanija-d Władykaukaz 8 (4)
2013 Pietrotriest Petersburg (wyp.) 8 (0)
2013–2014 Dinamo Petersburg 22 (0)
2014–2015 Ruch Chorzów 40 (5)
2014–2015 Ruch II Chorzów 9 (2)
2016–2017 Amkar Perm 31 (3)
2017– Achmat Grozny 7 (0)
2018–2019 Anży Machaczkała (wyp.) 25 (0)
W sumie: 195 (17)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2009  Rosja U-19 8 (0)
2010  Rosja U-20 5 (1)
2010–2011  Rosja U-21 2 (0)
W sumie: 15 (1)
  1. Aktualne na: 7 marca 2020.

Rołand Tejmurazowicz Gigołajew (ros. Роланд Теймуразович Гиголаев, oset. Джиголаты Таймуразы фырт Роланд, Dżigolaty Tajmurazy fyrt Roland; ur. 4 stycznia 1990 w Tbilisi) – rosyjski piłkarz osetyjskiego pochodzenia występujący na pozycji obrońcy lub pomocnika w klubie Achmat Grozny.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W wieku 12 lat rozpoczął treningi w szkółce piłkarskiej Junost Władywostok[1][2]. Po przeprowadzce jego rodziny do Petersburga przez 2 lata szkolił się w klubie Smiena Petersburg[1]. W 2007 roku przeniósł się do Zenitu Petersburg, gdzie trenował w zespołach młodzieżowych i grał w zespole rezerw[1][2]. W czerwcu 2008 roku decyzją trenera Dicka Advocaata wystąpił w meczach towarzyskich przeciwko Helsingborgs IF i FC København[1][3][4]. W sezonie 2009 wywalczył z młodzieżowym zespołem Zenitu mistrzostwo Rosji[1][2][5]. Podczas kadencji Luciano Spallettiego kilkukrotnie trenował z pierwszym zespołem Zenitu, jednak nie zaliczył ani jednego oficjalnego występu[1][6].

Gigołajew w barwach Amkaru Perm (2017)

W lutym 2011 roku został zawodnikiem Ałaniji Władykaukaz (FNL), z którą podpisał czteroipółletni kontrakt[6][7]. Zadebiutował 4 kwietnia tego samego roku w wygranym 3:0 meczu z Torpedo Włodzimierz, w którym zdobył 2 bramki[2][8]. W sezonie 2010/11 dotarł z Ałaniją do finału Pucharu Rosji, w którym jego zespół uległ 1:2 CSKA Moskwa[2][6]. Latem 2011 roku zaliczył 3 występy w eliminacjach Ligi Europy 2011/12, gdzie jego klub został wyeliminowany w dwumeczu przez Beşiktaş JK (0:3 i 2:0)[9]. W sezonie 2011/12 awansował z Ałaniją do Priemjer-Ligi[6][10]. Zadebiutował w niej 1 września 2012 w meczu przeciwko Amkarowi Perm (1:1)[11]. W rundzie jesiennej sezonu 2012/13 pełnił rolę zmiennika i rozegrał 7 meczów, nie zdobył żadnego gola[12]. W grudniu 2012 roku został przez prezydenta i jednocześnie trenera zespołu Walerija Gazzajewa wystawiony na listę transferową[13].

W lutym 2013 roku Gigołajew został wypożyczony do Pietrotriestu Petersburg (FNL), gdzie rozegrał 8 ligowych spotkań[2][14]. W lipcu 2013 roku został definitywnie pozyskany przez Dinamo Petersburg, które przejęło licencję Pietrotriestu[6][15]. W pierwszej połowie sezonu 2013/14 rozegrał 22 spotkania[12]. W styczniu 2014 roku skorzystał z zapisu w umowie, gwarantującego mu możliwość odejścia w zimowym oknie transferowym[12].

W lutym 2014 roku podpisał dwuipółletni kontrakt z Ruchem Chorzów trenowanym przez Jána Kociana[2][16]. 11 maja 2014 zadebiutował w Ekstraklasie w wygranym 3:1 spotkaniu przeciwko Zawiszy Bydgoszcz. W sierpniu tego samego roku wystąpił w dwumeczu z Metalistem Charków w IV rundzie eliminacyjnej Ligi Europy 2014/15, po którym Ruch odpadł z rozgrywek[17]. 8 grudnia 2014 w wygranym 2:0 meczu z Podbeskidziem Bielsko-Biała zdobył pierwszą bramkę w polskiej lidze[18]. Po zakończeniu rundy jesiennej sezonu 2015/16 klub rozwiązał z nim umowę, z powodu wyroku sądu, skazującego go za prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu[19][20]. Ogółem w barwach Ruchu rozegrał 40 ligowych spotkań, w których zdobył 5 bramek.

W lutym 2016 roku Gigołajew został zawodnikiem Amkaru Perm, w barwach którego zanotował 31 występów i strzelił 3 gole[21][22]. W lipcu 2017 roku przeniósł się do Achmatu Grozny[22]. W sezonie 2017/18 z powodu kontuzji i związanej z tym rekonwalescencji zanotował jedynie 1 ligowy występ[23][24]. W sezonie 2018/19 grał na wypożyczeniu w Anży Machaczkała, gdzie był podstawowym zawodnikiem i zakończył rozgrywki spadkiem z Priemjer-Ligi[25].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował w międzynarodowych rozgrywkach 5 stycznia 2008 w wygranym 2:0 spotkaniu przeciwko Słowacji U-19[26][27]. Ogółem w reprezentacji Rosji U-19 wystąpił on ośmiokrotnie, w tym 3 razy w meczach eliminacji do Mistrzostwa Europy U-19 2009. W 2010 roku zaliczył 5 występów w reprezentacji U-20 w których zdobył 1 bramkę. W latach 2010–2011 rozegrał 2 spotkania w kadrze Rosji U-21.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1990 roku w Tbilisi w Gruzińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej[28]. Jego matka jest Rosjanką a ojciec pochodzi z Osetii Południowej[28]. W 1995 roku jego rodzina przeprowadziła się do Władywostoku[28][29], skąd w 2005 roku przeniosła się do Petersburga[30].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Полузащитник владикавказской «Алании» Роланд Гиголаев: «Устал от переговоров и решил вернуться домой» (ros.). sportsdaily.ru. [dostęp 2020-02-19].
  2. a b c d e f g Гиголаев: У поляков Россия ассоциируется с «Зенитом» и большими деньгами (ros.). sportsdaily.ru. [dostęp 2020-02-20].
  3. «Зенит» обыграл «Хельсингборг» (ros.). nevasport.ru. [dostęp 2020-02-20].
  4. Товарищеский матч. «Копенгаген» (Дания) – «Зенит» 2:0. Максимум Максимова? (ros.). sportsdaily.ru. [dostęp 2020-02-20].
  5. Золотая молодежь. Где сейчас чемпионы 2009 года? (ros.). fc-zenit.ru. [dostęp 2020-02-20].
  6. a b c d e Наши легионеры в Европе. Сан-Марино, Фарерские острова и Черышев (ros.). football.sport-express.ru. [dostęp 2020-02-20].
  7. „Алания” подтвердила переход Гиголаева (ros.). euro-football.ru. [dostęp 2020-02-20].
  8. Торпедо Владимир 0:3 Алания Владикавказ (ros.). sports.ru. [dostęp 2020-02-20].
  9. UEFA Europa League 2011/12 - FC Alania Vladikavkaz (ang.). uefa.com. [dostęp 2020-02-20].
  10. Russia 2011/12 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2020-02-20].
  11. Russia 2012/13 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2020-02-20].
  12. a b c Роланд Гиголаев продолжит карьеру в Польше (ros.). region15.ru. [dostęp 2020-02-20].
  13. Валерий Газзаев выгнал из „Алании” девять футболистов (ros.). lenta.ru. [dostęp 2020-02-20].
  14. Гиголаев продолжит карьеру в „Петротресте” (ros.). euro-football.ru. [dostęp 2020-02-20].
  15. Гендиректор «Петротреста» Валентин Белавин: «Динамо» всегда было привлекательным брэндом (ros.). sportdaily.ru. [dostęp 2020-02-20].
  16. Rołand Gigołajew piłkarzem Ruchu (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2020-02-20].
  17. Liga Europy: Ruch dzielnie walczył, ale to Metalist gra dalej (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2020-02-20].
  18. Rołand Gigołajew: Bramka dla mamy i taty (pol.). katowickisport.pl. [dostęp 2020-02-21].
  19. Rołand Gigołajew odejdzie z Ruchu (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2020-03-07].
  20. Roland Gigołajew odejdzie z Ruchu Chorzów (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-03-07].
  21. Rołand Gigołajew graczem Amkara (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2020-03-07].
  22. a b Гиголаев попросил о переходе из "Амкара" в "Ахмат" из-за искусственного поля в Перми (ros.). tass.ru. [dostęp 2020-03-07].
  23. Роланд Гиголаев: И тут Саня Селихов говорит: глянь, это же ван Дамм! (ros.). sovsport.ru. [dostęp 2020-03-07].
  24. Гиголаев сможет дебютировать за "Ахмат" через несколько недель (ros.). euro-football.ru. [dostęp 2020-03-07].
  25. Роланд Гиголаев перешел в «Анжи» (ros.). news.sportbox.ru. [dostęp 2020-03-07].
  26. Valentin A.Granatkin Memorial - International Youth Tournament (ang.). rsssf.com. [dostęp 2020-03-05].
  27. Роланд Гиголаев: Говорят, Давыдов очень строг… (ros.). fc-zenit.ru. [dostęp 2020-02-20].
  28. a b c Zamienił Sankt Petersburg na Chorzów i... czeka (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2020-02-20].
  29. Rołand Gigołajew przejdzie do Ruchu Chorzów za darmo? Co powiedział Rosjanin? (pol.). slask.sport.pl. [dostęp 2020-02-20].
  30. Роланд Гиголаев: Мой папа мечтал, чтобы я стал первым осетином в серии А (ros.). sports.ru. [dostęp 2020-02-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]