Robby Ginepri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robby Ginepri
Robby Ginepri
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Kennesaw
Data i miejsce urodzenia 7 października 1982
Fort Lauderdale
Wzrost 182 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery sierpień 2015
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 15 (26 grudnia 2005)
Australian Open 4R (2004)
Roland Garros 4R (2008, 2010)
Wimbledon 4R (2004)
US Open SF (2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 134 (12 stycznia 2004)
Australian Open 1R (2005, 2006, 2009)
Roland Garros 1R (2004, 2005, 2007, 2009)
Wimbledon 2R (2007)
US Open 2R (2001, 2003)

Robby Ginepri, Robert Louis Ginepri (ur. 7 października 1982 w Fort Lauderdale) – amerykański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu (2008).

Jego ojciec ma na imię Rene i jest z pochodzenia Luksemburczykiem. Matka nazywa się Nancy. Poza tym ma starszą siostrę, Janni. Mieszka obecnie w Kennesaw.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Grając jeszcze jako junior Ginepri w roku 2000 uzyskał finał US Open. W decydującym meczu przegrał z Andym Roddickiem.

Jako zawodowy tenisista występował w latach 2001–2015[1].

Początkowo grał w głównie w turniejach kategorii ATP Challenger Tour. W turniejach rangi ATP World Tour pierwszy finał Ginepri rozegrał w połowie 2003 roku w Newport, na nawierzchni trawiastej. W pojedynku finałowym pokonał Jürgena Melzera. W tym samym roku doszedł ponadto do finału debla w Indianapolis, partnerując Diego Ayali. Spotkanie finałowe przegrali z duetem Mario AnčićAndy Ram. W 2005 roku Ginepri wygrał swój drugi zawodowy turniej w singlu, w Indianapolis, eliminując po drodze m.in. będącego wówczas na 3. miejscu w rankingu Andy'ego Roddicka; w finale pokonał Taylora Denta. We wrześniu tegoż sezonu awansował do półfinału wielkoszlemowego US Open, pokonując wcześniej m.in. Guillermo Corię; przegrał z Andre Agassim. W 2009 roku Ginepri ponownie zatriumfował w Indianapolis, po pokonaniu w meczu o tytuł Sama Querreya.

W lutym 2004 roku Amerykanin zadebiutował w reprezentacji USA, podczas Pucharu Davisa w I rundzie grupy światowej przeciwko Austrii. Swoje oba singlowe pojedynki zakończył zwycięsko, wygrywając najpierw z Jürgenem Melzerem, a potem ze Stefanem Koubkiem.

W 2008 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Wystąpił w rywalizacji singlowej, z której odpadł w 1 rundzie wyeliminowany przez Novaka Đokovicia[2].

W rankingu gry pojedynczej Ginepri najwyżej był na 15. miejscu (26 grudnia 2005), a w klasyfikacji gry podwójnej na 134. pozycji (12 stycznia 2004).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (3–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 13 lipca 2003 Newport Trawiasta Austria Jürgen Melzer 6:4, 6:7(3), 6:1
Zwycięzca 2. 24 lipca 2005 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Taylor Dent 4:6, 6:0, 3:0 krecz
Zwycięzca 3. 25 lipca 2009 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Sam Querrey 6:2, 6:4

Gra podwójna (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 27 lipca 2003 Indianapolis Twarda Stany Zjednoczone Diego Ayala Chorwacja Mario Ančić
Izrael Andy Ram
6:2, 6:7(3), 5:7

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 2R 4R 1R 2R 3R 1R 1R 0/7 7–7
French Open 1R 1R 1R 1R 1R 4R 1R 4R 1R 0/9 6–9
Wimbledon 1R 4R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 0/8 3–8
US Open 2R 1R 3R 1R SF 3R 3R 2R 2R 1R 2R 1R 0/12 15–12
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 2 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 1 0 / 1 0 / 0 0 / 1 0 / 0 0 / 36 N/A
Bilans spotkań 1–1 0–2 3–3 6–4 5–4 3–4 4–4 4–3 1–4 3–4 1–1 0–1 0–0 0–1 0–0 N/A 31–36

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Motyka: Robby Ginepri zakończył karierę (pol.). sportowefakty.pl, 2015-08-28. [dostęp 2015-08-30].
  2. Robby Ginepri Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2017-05-22] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]