Robert Majka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Majka
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1962
Przemyśl
Zawód, zajęcie polityk, politolog
Alma Mater Państwowa Wyższa Szkoła Wschodnioeuropejska w Przemyślu
Stanowisko poseł na Sejm VIII kadencji (2018–2019)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka pamiątkowa "Krzyż Solidarności Walczącej" Order Świętego Stanisława (odznaczenie prywatne)

Robert Majka (ur. 27 czerwca 1962 w Przemyślu[1]) – polski polityk, z wykształcenia politolog, działacz opozycji w okresie PRL, członek Trybunału Stanu (2015–2018), poseł na Sejm VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Marii i Eugeniusza[2]. Ukończył w 1986 I Liceum Ogólnokształcące w Przemyślu[1], a w 2015 – studia licencjackie z politologii na Wydziale Nauk Społecznych Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu[3].

Był pracownikiem fizycznym, w okresie PRL z powodów politycznych nie mógł podjąć stałego zatrudnienia[1]. W latach 80. związany z opozycją antykomunistyczną[1]. W 1981 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, od 1983 współpracował z Solidarnością Walczącą, był jej przedstawicielem w województwie przemyskim[1]. Brał udział w redagowaniu pism „Solidarność Walcząca” i „Wolna Polska”, a także organizowaniu manifestacji. Od 1986 zatrzymywany przez funkcjonariuszy SB. W 1988 został ukarany grzywną przez kolegium ds. wykroczeń za noszenie odznaki „S”. W grudniu 1988 brał udział w głodówce we Wrocławiu, której uczestnicy domagali się zwolnienia osób więzionych z przyczyn politycznych w Europie Wschodniej[1]. W lutym 1989 zorganizował pikietę w Zakładzie Płyt Pilśniowych w Przemyślu, zwołaną na rzecz uwolnienia więźniów politycznych w Czechosłowacji, co skutkowało utratą przez niego pracy. 4 czerwca 1989 protestował w pobliżu przemyskiego dworca kolejowego przeciwko wyborom kontraktowym, za udział w proteście ulicznym ukarany przez kolegium ds. wykroczeń grzywną[1]. Od 1988 był rozpracowywany przez funkcjonariuszy SB[2].

Działał w istniejącej na początku lat 90. Partii Wolności. Od 1995 zatrudniony jako pracownik administracji samorządowej[1]. W latach 2002–2006 był radnym Przemyśla, mandat uzyskał z listy Ligi Polskich Rodzin[4]. Bezskutecznie kandydował do sejmiku podkarpackiego w 2006 z listy Prawa i Sprawiedliwości[5] oraz w 2014 z listy Ruchu Narodowego[6]. W wyborach parlamentarnych w 2015 bez powodzenia kandydował do Sejmu z ramienia komitetu wyborczego wyborców Kukiz’15 zorganizowanego przez Pawła Kukiza[7]. W tym samym roku wybrany na członka Trybunału Stanu. W 2018 współpracował (do sierpnia) z partią Jana Zbigniewa Potockiego II Rzeczpospolita Polska[8][9]. W wyborach samorządowych w tym samym roku ponownie bezskutecznie kandydował do sejmiku z listy RN[10]. Po wyborach objął mandat poselski zwolniony przez Wojciecha Bakuna (wybranego na prezydenta Przemyśla)[11][12], zostając posłem niezrzeszonym. W maju 2019 zasiadł w kole poselskim Konfederacja[13], które opuścił przed końcem kadencji. W tym samym roku nie ubiegał się o poselską reelekcję.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2009 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[14], a w 2011 odznaką pamiątkową Krzyża Solidarności Walczącej[1].

Jest kawalerem Orderu Świętego Stanisława przyznanego mu przez Juliusza Nowinę-Sokolnickiego[15]. Jest autorem poświęconej temuż publikacji pt. Nieznany prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Juliusz Nowina-Sokolnicki[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2015-11-18].
  2. a b Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-08-28].
  3. Druk nr 19: Lista kandydatów na zastępców przewodniczącego i członków Trybunału Stanu. sejm.gov.pl, 18 listopada 2015. [dostęp 2015-11-18].
  4. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2015-11-18].
  5. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2018-11-21].
  6. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2018-11-21].
  7. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-11-18].
  8. Sędzia Trybunału Stanu twierdzi, że legalna jest konstytucja... z 1935 roku. dziennik.pl, 27 września 2018. [dostęp 2018-11-21].
  9. Wiktor Ferfecki: Kukiz’15 znów uszczupli skład. rp.pl, 6 listopada 2018. [dostęp 2018-11-21].
  10. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-02].
  11. Robert Majka przyjmie mandat poselski po Wojciechu Bakunie. onet.pl, 5 listopada 2018. [dostęp 2018-11-06].
  12. M.P. z 2018 r. poz. 1121
  13. Konfederacja rośnie w siłę. Kolejny poseł dołącza do ich koła poselskiego. nczas.com, 16 maja 2019. [dostęp 2019-05-16].
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 grudnia 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2010 r. nr 29, poz. 381).
  15. Norbert Wójtowicz: Kryptonim „Mikron”. Bezpieka wobec Juliusza Nowina-Sokolnickiego. Poznań: Wers, 2015, s. 110.
  16. Robert Majka (oprac.): Nieznany prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Juliusz Nowina-Sokolnicki. Poznań: Wers, 2006. ISBN 83-86906-59-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]