Robert Więckiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Więckiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1967
Nowa Ruda
Zawód aktor
Współmałżonek Natalia Adaszyńska
Lata aktywności od 1991
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka Honorowa Powiatu Kłodzkiego
Robert Więckiewicz
Robert Więckiewicz na planie filmu Wałęsa. Człowiek z nadziei, 2012
Robert Więckiewicz w Nowej Rudzie, 2013

Robert Więckiewicz (ur. 30 czerwca 1967 w Nowej Rudzie) – polski aktor filmowy i teatralny, członek Europejskiej Akademii Filmowej[1]. Czterokrotny laureat Polskich Nagród Filmowych (2007, 2008, 2010, 2011) oraz dwukrotny laureat nagrody za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (2007, 2012).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Ukończył technikum budowlane w Legnicy[2]. W 1993 został absolwentem Wydziału Aktorskiego we Wrocławiu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie[1]. Podczas XI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (1993), odbywającego się w Teatrze Studyjnym, otrzymał wyróżnienie za rolę Czasu w przedstawieniu Zimowa opowieść Williama Shakespeare'a w reżyserii Bogusława Kierca[3].

Kariera teatralna[edytuj | edytuj kod]

W profesjonalnym teatrze zadebiutował 31 grudnia 1991 w adaptacji scenicznej Ani z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Montgomery w reżyserii Jana Szurmieja w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W 1993, gdy funkcje dyrektora i kierownika artystycznego pełnili odpowiednio Zbigniew Jaśkiewicz i Jerzy Stasiuk, został etatowym aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu. Wystąpił początkowo jako Wally Webb i Georg Gibbs w inscenizacji Naszego miasta Thorntona Wildera w reżyserii Jana Błeszyńskiego (1993) oraz jako Dionea w Dekameronie Giovanniego Boccaccia w reżyserii Jacka Bunscha (1994)[3].

W latach 1995–1998 pozostał członkiem zespołu artystycznego poznańskiego Teatru Polskiego pod kierownictwem artystycznym Lecha Raczaka, gdzie otrzymał nagrodę krytyków poznańskich „Róża” dla najlepszych aktorów, przyznaną przez „Dziennik Poznański” (za 1996)[3]. W tamtym czasie wystąpił m.in. w adaptacji Edmonda Davida Mameta (1996) autorstwa Lecha Raczaka, gdzie zagrał u boku Janusza Stolarskiego[4], a także w przedstawieniu Noc Walpurgii albo Kroki Komandora Wieniedikta Jerofiejewa (1996) w reżyserii Waldemara Modestowicza, gdzie wystąpił u boku Andrzeja Szczytki i Waldemara Obłozy[5].

W latach 1999–2001 był etatowym aktorem Teatru Rozmaitości w Warszawie[6], gdzie grał u boku Stanisławy Celińskiej i Jacka Poniedziałka m.in. w Hamlecie Williama Shakespeare'a (1999)[7] i Bachanatkach Eurypidesa (2001) w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego. W 2001 powrócił do poznańskiego Teatru Polskiego, by gościnnie wystąpić w Freiheit Wolności Leona Kruczkowskiego w reżyserii Pawła Łysaka[8].

Po 2001 był gościnnie związany Teatrem Montownia (2002), Teatrem Narodowym (2004) i Teatrem Polonia Krystyny Jandy, gdzie występował w spektaklach w reżyserii Agnieszki Glińskiej, Łukasza Kosa i Krzysztofa Materny[6]. W 2003 podczas XLIII Kaliskich Spotkań Teatralnych otrzymał wyróżnienie za rolę Tytusa w przedstawieniu Testosteron Andrzeja Saramonowicza w reżyserii Agnieszki Glińskiej[3][9].

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

W produkcjach filmowych debiutował na początku lat 90. Początkowo grywał role epizodyczne i drugoplanowe w takich filmach jak Poznań '56 (1996) Filipa Bajona czy Ogniem i mieczem (1999) Jerzego Hoffmana. W 2003 wcielił się w Julka, jedną z głównych postaci czarnej komedii Ciało, w której zagrali również m.in. Rafał Królikowski, Bronisław Wrocławski i Zbigniew Zamachowski. Rok później wystąpił w komedii sensacyjnej Vinci u boku Jana Machulskiego i Borysa Szyca. Za rolę Roberta „Cumy” Cumińskiego w filmie Vinci Juliusza Machulskiego otrzymał specjalne wyróżnienie podczas XIV Noir in Festival we Włoszech (2004)[3].

W 2007 zagrał główne role w filmach Świadek koronny i Wszystko będzie dobrze. W pierwszym wcielił się w tytułową postać nawróconego gangstera, w drugim w wuefistę Andrzeja. Za te role otrzymał nagrodę dla najlepszego pierwszoplanowego aktora na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. W kolejnych latach zagrał w nagradzanych i nominowanych do różnych nagród produkcjach: Ile waży koń trojański?, Lejdis, Dom zły, Różyczka i Pod Mocnym Aniołem.

W 2011 został obsadzony jako Leopold Socha, główny bohater W ciemności Agnieszki Holland, filmu nominowanego do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W 2013 zagrał natomiast Lecha Wałęsę w filmie Wałęsa. Człowiek z nadziei Andrzeja Wajdy[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Natalią Adaszyńską, teatrolog, byłą kierownik literacką Teatru Rozmaitości w Warszawie oraz Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy[10]. Mają syna Konstantego.

Nagrody filmowe i telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 2007: Nagroda za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (Wszystko będzie dobrze i Świadek koronny)
  • 2007: „Złota Podkowa” za najlepszą rolę męską w serialu sensacyjnym na festiwalu filmowym Wakacyjne Kadry (Odwróceni)
  • 2008: Orzeł za najlepszą główną rolę męską (Wszystko będzie dobrze)
  • 2008: „Jańcio Wodnik” za najlepszą rolę męską na festiwalu filmowym Prowincjonalia (Wszystko będzie dobrze)
  • 2009: Orzeł za najlepszą drugoplanową rolę męską (Ile waży koń trojański?)
  • 2011: Orzeł za najlepszą główną rolę męską (Różyczka)
  • 2012: Nagroda za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (W ciemności)
  • 2012: Orzeł za najlepszą główną rolę męską (W ciemności)
  • 2013: „Srebrny Hugo” na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago (Wałęsa. Człowiek z nadziei)
  • 2014: „Jańcio Wodnik” za najlepszą rolę męską na festiwalu filmowym Prowincjonalia (Pod Mocnym Aniołem)
  • 2014: Wiktor 2013 w kategorii aktor telewizyjny[1]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11].

W tym samym roku wyróżniony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[1]. W 2009 otrzymał tytuł honorowego obywatela Nowej Rudy[12], a w 2019 Odznakę Honorową Powiatu Kłodzkiego[13].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Robert Więckiewicz w bazie filmpolski.pl [dostęp 2019-04-07].
  2. Zobaczyłem w lustrze Wałęsę. Rozmowa z Robertem Więckiewiczem, wyborcza.pl, 6 września 2013 [dostęp 2016-10-04].
  3. a b c d e Robert Więckiewicz, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-10-05].
  4. Edmond, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-10-05].
  5. Noc Walpurgii albo Kroki Komandora, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-10-05].
  6. a b Robert Więckiewicz w bazie e-teatr.pl [dostęp 2016-10-04].
  7. Hamlet, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-10-05].
  8. Freiheit Wolność, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-10-05].
  9. Testosteron, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-10-05].
  10. Natalia Adaszyńska, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2020-10-05].
  11. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 maja 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2014 r. poz. 757).
  12. Robert Więckiewicz, um.nowaruda.pl [zarchiwizowane 2017-01-02].
  13. Odznaczenia Honorowe Powiatu Kłodzkiego wręczone, doba.pl, 6 października 2019 [dostęp 2020-10-05].
  14. Robert Więckiewicz w bazie IMDb (ang.) [dostęp 2019-04-07].
  15. Robert Więckiewicz w bazie Filmweb [dostęp 2019-04-07].