Roberto Bellarosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roberto Bellarosa
Ilustracja
Roberto Bellarosa (2013)
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1994
Wanze
Gatunki pop
Zawód piosenkarz
Aktywność od 2012
Wydawnictwo Sony Music
Strona internetowa

Roberto Bellarosa (ur. 23 sierpnia 1994 w Wanze) – belgijski piosenkarz mający włoskimi korzenie.

Zwycięzca pierwszej edycji programu rozrywkowego The Voice Belgique (2012). Reprezentant Belgii w 58. Konkursie Piosenki Eurowizji (2013).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Mając 9 lat, został zapisany przez rodziców do szkoły muzycznej. Podczas lekcji śpiewu nauczyciel zauważył jego możliwości wokalne, a rodzice zaczęli wysyłać go na dodatkowe lekcje śpiewu.

W 2011 zgłosił się drogą internetową do udziału w przesłuchaniach do pierwszej edycji programu The Voice Belgique. Zakwalifikował się do tzw. „przesłuchań w ciemno”, podczas których zaśpiewał utwór Jamesa MorrisonaYou Give Me Something” i zdobył uznanie trenerów, po czym dołączył do drużyny Quentina Mosimanna[1]. 10 kwietnia 2012, po 16 tygodniach zmagań wygrał w finale programu, zdobywając 57% głosów widzów. W nagrodę podpisał kontrakt z wytwórnią Sony Music, która wydała jego debiutancki mini-album, zawierający dwa single[2].

Roberto Bellarosa podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2013 roku

W 2012 wziął udział w belgijskiej trasie koncertowej The Voice Belgique. 6 lipca wydał debiutancki singiel „Je crois”, który nagrał wspólnie z Quentinem Mosimannem. 21 września wydał debiutancki album studyjny, zatytułowany, Ma voie. Na drugi singiel wybrał piosenkę „Apprends-moi”. 16 listopada został wybrany wewnętrznie przez belgijskiego nadawcę RTBF na reprezentanta Belgii podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji odbywającego się w Malmö w maju 2013[3]. 16 grudnia wystąpił w programie, w którym telewidzowie wybrali dla niego konkursową piosenkę spośród trzech propozycji („Be Heroes”, „Reste toi”, „Love Kills”). Decyzją widzów, na konkursie wykonał utwór „Love Kills[4]. 14 maja wystapił w pierwszym półfinale Eurowizji[5] i awansował do finału, który odbył się 18 maja[6]. Zdobył w nim 71 punktów, zajmując 12. miejsce[7].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Dane dot. albumu Najwyższa pozycja na liście
BEL
(WAL)

[8]
2012 Ma voie 11

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Najwyższe pozycje na listach Album
BEL
(WAL)

[8]
GER
[9]
NL
[10]
2012 „Jealous Guy” 4 Ma voie
„Je crois” 37
„Apprends-moi” 19
2013 Love Kills 6 90 71
„Suivre mon étoile” 2
2014 „Agathe” 3
„–” pozycja nie była notowana.

Inne notowane utwory[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Najwyższa pozycja na liście Album
BEL
(WAL)

[8]
2012 „Apologize” 3 The Voice Belgique - Live Show 1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Résumé LIVE The Voice (fr.). linfonetrealtv.free.fr. [dostęp 2012-11-17].
  2. Roberto Bellarosa remporte la finale de "The Voice Belgique" (fr.). levif.be. [dostęp 2012-11-17].
  3. Roberto Bellarosa to Malmö for Belgium (ang.). eurovision.tv. [dostęp 2012-11-16].
  4. Belgia wybrała (pol.). eurowizja.org. [dostęp 2013-02-24].
  5. Draw results: Who's in which Semi-Final? (ang.). eurovision.tv. [dostęp 2013-05-19].
  6. We have our first ten finalists! (ang.). eurovision.tv. [dostęp 2013-05-14].
  7. Eurovision Song Contest 2013 Grand Final (ang.). eurovision.tv. [dostęp 2013-05-19].
  8. a b c Discographie Roberto Bellarosa (fr.). ultratop.be. [dostęp 2014-11-13].
  9. Discographie von Roberto Bellarosa (niem.). offiziellecharts.de. [dostęp 2016-01-29].
  10. Discografie Roberto Bellarosa (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2014-11-13].