Robin Tait

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robin Tait
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1940
Dunedin
Data i miejsce śmierci 20 marca 1984
Auckland
Wzrost 191 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Nowa Zelandia
Igrzyska Brytyjskiej Wspólnoty Narodów
złoto Christchurch 1974 lekkoatletyka
(rzut dyskiem)
brąz Kingston 1966 lekkoatletyka
(rzut dyskiem)

Robin Douglas Tait (ur. 14 kwietnia 1940 w Dunedin, zm. 20 marca 1984 w Auckland[1]) – nowozelandzki lekkoatleta, specjalista rzutu dyskiem i pchnięcia kulą, dwukrotny olimpijczyk, mistrz igrzysk Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Zajął 4. miejsce w rzucie dyskiem i 12. miejsce w pchnięciu kulą na igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1962 w Perth. Na kolejnych igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1966 w Kingston zdobył brązowy medal w rzucie dyskiem (przegrywając jedynie ze swym kolegą z reprezentacji Nowej Zelandii Lesem Millsem i George’em Puce’em z Kanady) oraz zajął 6. miejsce w pchnięciu kulą[2]. Zajął 12. miejsce w rzucie dyskiem na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku[1] orz 6. miejsce w tej konkurencji na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu[2]. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium odpadł w kwalifikacjach rzutu dyskiem[1].

Zwyciężył w rzucie dyskiem (wyprzedzając Anglików Billa Tancreda i Johna Hilliera) oraz zajął 5. miejsce w pchnięciu kulą na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch. Na kolejnych igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1978 w Edmonton[2]zajął 4. miejsce w rzucie dyskiem[2]. Zdobył srebrny medal w tej konkurencji na Igrzyskach Konferencji Pacyfiku w 1981 w Christchurch[3] i 8. miejsce na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane[2].

Trzykrotnie reprezentował Oceanię w zawodach pucharu świata, zajmując kolejno: 7. miejsce w 1977, 6. miejsce w 1979 i 8. miejsce w 1981[4].

Tait zdobył 19 tytułów mistrza Nowej Zelandii (15 w rzucie dyskiem i 4 w pchnięciu kulą)[5]:

  • rzut dyskiem: – 1962/1963, 1964/1965, od 1967/1968 do 1969/1970, 1972/1973, 1973/1974 i od 1975/1976 do 1983/1984 (w 1976/1977 w konkursie zwyciężył Amerykanin Mac Wilkins)
  • pchnięcie kulą – 1962/1963, 1970/1971, 1972/1973 i 1973/1974

Siedmiokrotnie poprawiał rekord Nowej Zelandii w rzucie dyskiem do wyniku 63,08 m, osiągniętego 31 stycznia 1974 w Christchurch. Wynik ten poprawił dopiero Ian Winchester w 1997[6]. Zajmuje z tym rezultatem (luty 2021) 4. miejsce na liście najlepszych dyskoboli nowozelandzkich w historii oraz 6. miejsce na liście kulomiotów z wynikiem 18,83 m, uzyskanym 17 listopada 1973 w Auckland[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Robin Tait, olympedia.org [dostęp 2021-02-26] (ang.).
  2. a b c d e Robin Douglas Tait, thecgf.com [dostęp 2021-02-26] (ang.).
  3. Pacific Conference Games, GBRAthletics [dostęp 2021-02-26] (ang.).
  4. 1st IAAF/VTB Bank Continental Cup IAAF Statistics Handbook Split 2010, IAAF, s. 23, 25, 53 [dostęp 2021-02-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-26] (ang.).
  5. Athletics New Zealand. National Champions 1887–2016, anzrankings.org.nz, s. 52, 54 [dostęp 2021-02-26] (ang.).
  6. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 143. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.)
  7. ALL-TIME LISTS, anzrankings.org.nz [dostęp 2021-02-26] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]