Rogajny (powiat gołdapski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Dubeninki. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.
Rogajny
wieś
ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat gołdapski
Gmina Dubeninki
Liczba ludności (2006) 183
Strefa numeracyjna 87
Tablice rejestracyjne NGO
SIMC 0756040
Położenie na mapie gminy Dubeninki
Mapa lokalizacyjna gminy Dubeninki
Rogajny
Rogajny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rogajny
Rogajny
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Rogajny
Rogajny
Położenie na mapie powiatu gołdapskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gołdapskiego
Rogajny
Rogajny
Ziemia54°17′18″N 22°30′55″E/54,288333 22,515278

Rogajny (dawniej Rogonie, litw. Ragainiai, niem. Rogonnen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Dubeninki. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.

W pobliżu wsi wzgórza morenowe z najwyższym wzniesieniem – Lisią Górą (258 m n.p.m.)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś czynszowa założona na 40 włókach boru nad strugą Bierkanicą, na podstawie przywileju z 26 lipca 1564 roku. Wtedy to ówczesny starosta książęcy, Wawrzyniec von Halle, sprzedał braciom z Płociczna – Mikołajowi i Pawłowi Rogoniom – cztery włóki sołeckie, polecając im założenie wsi.

Wieś wymieniana w dokumentach z XVIII w. jako własność Wierzbickich – polskiej rodziny szlacheckiej. Wieś nazywana była dawniej Rogoniami (od nazwiska zasadźców), a w 1938 r. nosiła urzędową nazwę niemiecką Rogonnen.

W 1938 r. we wsi było 467 mieszkańców. Czynna była szkoła dwuklasowa i wiejska szkoła zawodowa. Na miejscu znajdował się urząd pocztowy. Część wsi, Małe Rogajny, stanowił majątek ziemski, nazywany Grindashof, który otrzymał swą nazwę w 1817 roku od właściciela o nazwisku Grenda.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • We wsi znajduje się zabytkowy dwór z przełomu XIX i XX w., zbudowany na planie w kształcie litery L.
  • Obok dworu znajdują się resztki dawnego parku. (nr ew. NID A-2758 i A-1983).
  • Do zabytków zaliczyć należy także cmentarz ewangelicki (A-2845)[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]