Rokicie (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy części wsi Raszowa. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Rokicie
część wsi
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat strzelecki
Gmina Leśnica
Część miejscowości Raszowa
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-150
Tablice rejestracyjne OST
SIMC 0999096
Położenie na mapie gminy Leśnica
Mapa lokalizacyjna gminy Leśnica
Rokicie
Rokicie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rokicie
Rokicie
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Rokicie
Rokicie
Położenie na mapie powiatu strzeleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu strzeleckiego
Rokicie
Rokicie
Ziemia50°23′51″N 18°10′44″E/50,397500 18,178889

Rokicie (niem.: Rokitsch[1], Rokitsche[2], w latach 1939-1945 Mittenbrück[1], śl.: Rokiczé[3]) – część wsi Raszowa[4], położona w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Leśnica. Do 1945 roku Rokicie znajdowało się na terenach niemieckich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego[5]. Rokicie, razem ze wsią Łąki Kozielskie oraz przysiółkiem Kurzawka, należy do parafii pod wezwaniem Wszystkich Świętych w Raszowej[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W średniowieczu Rokicie odgrywały znacznie ważniejszą rolę niż sama Raszowa. Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1321 roku – wtedy to wymieniona w dokumentach ks. Władysława bytomskiego i kozielskiego Piotr Strala „de Rokycz”[2]. W pierwszej połowie XV wieku miejscowość należała do Mikołaja Latschiny, dziedzicznego wójta Koźla. W 1455 roku sprzedał on jednak Rokicie oraz Łąki Kozielskie Strolowi „von Czechlau”[2]. Kolejnym właścicielem majątków został w 1479 roku Jan Lasota z żoną Nizą.

Według danych pochodzących z 1861 roku, w Rokiciu znajdowało się 55 domostw, mieszkało tu 485 osób, wszystkie wyznania katolickiego[7]. W 1910 roku w miejscowości mieszkało 563 mieszkańców z czego 530 deklarowało język polski, 6 polski i niemiecki, a 27 niemiecki. W wyborach komunalnych jakie odbyły się w listopadzie 1910 roku głosowało jedynie 14,1% wotantów ponieważ w ogóle nie została wystawiona polska lista. Podczas plebiscytu na Śląsku za Polską głosowało 254, a za Niemcami 153[8].

W miejscowości miały miejsce walki z Niemcami w czasie powstań śląskich. W czasie III powstania 7 maja 1921 roku Rokicie zajął batalion Leonarda Kruczkowskiego. 21 maja baon został wyparty przez siły niemieckie jednak wkrótce w wyniku kontrataku baonu Marcina Watoły ponownie znalazła się w rękach powstańców, którzy utrzymali się w miejscowości do 3 czerwca. W wyniku ataku sił niemieckich dnia 4 czerwca 1921 roku została zdobyta przez Niemców i pozostała w ich rękach aż do końca powstania[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Reinhold Olesch, Der Wortschatz der polnischen Mundart von Sankt Annaberg, Berlin 1958.
  2. a b c http://bip.biuletyn.info.pl/php/pobierz.php3?bip=bip_lesni&id_dzi=3&id_zal=1637&id_dok=1327.
  3. Reinhold Olesch, Der Wortschatz der polnischen Mundart von Sankt Annaberg, Berlin 1958. Użyto rozszerzonej wersji alfabetu proponowanego przez Grzegorza Wieczorka oraz Towarzystwo Piastowania Śląskiej Mowy „Danga”, wymowa w tymże słowniku: Rokiczy.
  4. http://www.wzk.opole.uw.gov.pl/pliki/files/Wykaz%20urz%C4%99dowych%20nazw%20miejscowo%C5%9Bci.pdf.
  5. Wyszukiwarka miejscowości i kodów pocztowych – Bazy wiedzy WASKO S.A. / HOGA.PL – wersja 1.
  6. Historia.
  7. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. IX. Warszawa: nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1880-1914, s. 701.
  8. a b "Encyklopedia powstań śląskich", Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, str. 479, hasło "Rokicze".