Roman Adam Staniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Adam Staniewicz
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1890
Tarnopol
Data śmierci 1949
Kierownik Konsulatu RP w Koszycach
Okres od 1922
do 1925
Poprzednik Jerzy Lechowski
Następca Zygmunt Zawadowski
Kierownik Konsulatu RP w Bratysławie
Okres od 1925
do 1927
Następca Zygmunt Merdinger
Kierownik Konsulatu Generalnego RP w Królewcu
Okres od 1927
do 1929
Poprzednik Zygmunt Merdinger
Następca Kazimierz Papée
Konsul Generalny RP w Kurytybie
Okres od 1932
do 1934
Poprzednik Kazimierz Downarowicz
Następca Czesław Kulikowski
Konsul Generalny RP w Berlinie
Okres od 1934
do 1936
Poprzednik Wacław Gawroński
Następca Adam Kruczkiewicz
Charge d'affaires RP w Pradze
Okres od 1947
do 1948
Poprzednik Stefan Wierbłowski
Następca Józef Olszewski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Krzyża Południa (Brazylia)

Roman Adam Staniewicz (ur. 25 lipca 1890 w Tarnopolu, zm. 1949)[1] – dr praw, urzędnik konsularny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał tytuł naukowy doktora. Pełnił cały szereg funkcji w polskiej służbie zagranicznej, m.in. sekretarza konsularnego w Pradze (1919-1922)[1], wicekonsula, kierownika urzędu w Koszycach (1922-1925), wicekonsula, kierownika konsulatu w Bratysławie (1925-1927), konsula/konsula generalnego, kier. urzędu w Królewcu (1927-1929), urzędnika w MSZ (1929-1932), konsula generalnego w Kurytybie (1932-1934), konsula generalnego w Berlinie (1934-1936), kiedy przeniesiono go w stan nieczynny. W 1939 mieszkał w Jarocinie.

W 1945 był współautorem szkicu propozycji dla rządu czechosłowackiego w sprawie rozgraniczenia terytoriów na Śląsku Cieszyńskim[2], a następnie powierzono mu funkcję charge d'affaires RP w Pradze (1947-1948).

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Małgorzata Szostakowska: Konsulaty polskie w Prusach Wschodnich w latach 1920-1939. Olsztyn: Pojezierze, 1990, s. 199.
  2. Marek Kazimierz Kamiński: Polsko-czechosłowackie stosunki polityczne przed konferencją trzech mocarstw w Poczdamie (maj-czerwiec 1945) cz. 1, Zeszyty Historyczne (nr 81-82), Instytut Literacki Paryż 1987
  3. M.P. z 1949 r. nr 67, poz. 871.
  4. Diário Oficial da União (DOU) (port.). 1934-10-26. [dostęp 2014-06-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ Warszawa 1938
  • Jerzy Bestry: Służba konsularna Drugiej Rzeczypospolitej w Czechosłowacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 2005, 221 s., ​ISBN 83-229-2669-3