Roman Chojnacki (muzyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Chojnacki (ur. 1 sierpnia 1879 we Władysławowie koło Turku; zm. 22 grudnia 1938 w Warszawie) – profesor teorii muzyki, dyrektor artystyczny Filharmonii Warszawskiej (Filharmonii Narodowej), dziennikarz muzyczny.

Wywodził się z rodziny o zdolnościach muzycznych – ojciec Adam był organistą w parafiach w okolicach Turku, w rodzinie wykazywano też talenty wokalne. Chojnacki studiował w Warszawskim Instytucie Muzycznym (obecnie Akademia Muzyczna), m.in. u Gustawa Roguskiego i Zygmunta Noskowskiego.

Działalność Romana Chojnackiego objęła trzy obszary. Od 1908 wydawał jako jego założyciel czasopismo “Młoda Muzyka” (“Przegląd Muzyczny”) i związany był ze środowiskiem kompozytorów epoki, utrzymując ożywione kontakty m.in. z Mieczysławem Karłowiczem, Karolem Szymanowskim, Grzegorzem Fitelbergiem.

W latach 1918–1931 i 1934–1938 był dyrektorem artystycznym Filharmonii Warszawskiej, podejmował liczne delegacje muzyków krajowych i zagranicznych, zapewniając wysoki poziom i jakość wykonań. Jednocześnie był profesorem teorii muzyki w Akademii Muzycznej w Warszawie. Zmarł po krótkiej chorobie, żegnany uroczyście, pochowany jest na Powązkach.