Roman Fidelski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Fidelski
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1912
Warszawa
Data śmierci 31 października 1988
Minister przemysłu maszynowego
Okres od 16 kwietnia 1955
do 7 lipca 1956
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Julian Tokarski
Następca Bolesław Jaszczuk
Grób Romana Fidelskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Roman Fidelski, urodzony jako Rubin Fliderbaum (ur. 19 stycznia 1912 w Warszawie, zm. 31 października 1988) – polski inżynier mechanik i polityk, w latach 1955–1956 minister przemysłu maszynowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1938 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej i uzyskał tytuł zawodowy inżyniera mechanika. W 1938 był majstrem w Fabryce Dykt w Piotrkowie Trybunalskim, a w 1939 inżynierem w Przedstawicielstwie Maszyn „Polam” i Przedstawicielstwie Maszyn Chemicznych „Poznańskiego”, po czym pracował elektrowni w Sarnach. Następnie do 1941 inżynier w zakładach metalurgicznych w Taganrog, a w 1942 naczelny mechanik Chlebokombinatu w Kizlarze. W okresie 1942–1944 inżynier w zakładach metalurgicznych w Magnitogorsku, w 1945 powrócił do kraju i do 1949 był dyrektorem działu planowania Centralnego Zarządu Przemysłu Hutniczego.

W okresie 1930–1938 należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, od 1945 do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1944 do 1945 przewodniczył zarządowi miejskiemu Związku Patriotów Polskich w Magnitogorsku, delegat na II Zjazd PZPR.

W 1949 został podsekretarzem stanu Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego, a w 1952 Ministerstwa Przemysłu Maszynowego, w latach 1955–1956 minister tego resortu. Następnie od 1958 podsekretarz stanu w Urzędzie Rady Ministrów oraz zastępca przewodniczącego Komitetu Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej z Zagranicą, następnie do 1968 zastępca przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów.

Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera A3 TUJE 1-46).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]