Roman Góral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Góral
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1925
Lisikierz
Data i miejsce śmierci 16 kwietnia 1989
Poznań
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Partyzancki Krzyż Armii Krajowej Medal Wojska (czterokrotnie) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Medal Komisji Edukacji Narodowej
Odznaka Grunwaldzka

Roman Tadeusz Góral (ur. 2 lipca 1925 w Lisikierzu, zm. 16 kwietnia 1989 w Poznaniu) – polski lekarz i polityk, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, profesor doktor nauk medycznych, żołnierz Armii Krajowej, doktor honoris causa wielu uczelni (m.in. w Halle i w Wilnie).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1950 ukończył w Poznaniu studia medyczne. W 1960 został doktorem medycyny, w 1964 habilitował się, uzyskując tytuł docenta chirurgii, w 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1979 profesora zwyczajnego. Był prekursorem i ojcem ruchu stomijnego w Polsce. Przez 13 lat kierował Kliniką Chirurgii Ogólnej i Gastroenterologicznej Akademii Medycznej w Poznaniu[1]. Od 1972 do 1981 był rektorem Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.

W 1967 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był w niej I sekretarzem Komitetu Uczelnianego. W 1976 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VII kadencji w okręgu Poznań. Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych oraz w Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej. W 1980 uzyskał reelekcję. W Sejmie VIII kadencji zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej, Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz w Komisji Polityki Społecznej, Zdrowia i Kultury Fizycznej. Po zakończeniu kadencji (1985) był pierwszym przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Opieki Nad Chorymi ze Stomią Pol-Ilko (założonego w 1987)[1]. Z jego inicjatywy powstał także Polski Klub Koloproktologii[2]. Ponadto pełnił m.in. funkcje prezesa Towarzystwa Chirurgów Polskich, wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii (którego był współzałożycielem) i prezesa Unii Polskich Towarzystw Chirurgicznych (której również był współzałożycielem).

Pochowany na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]