Roman Iwaszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Iwaszkiewicz
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1950
Jarosław Polska
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie Wojsko Polskie
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Roman Tadeusz Iwaszkiewicz (ur. 12 stycznia 1950 w Jarosławiu) – generał dywizji Wojska Polskiego, inżynier, dyplomata, ambasador RP w Korei Północnej i Wietnamie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1967 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Jarosławiu i został przyjęty na Wydział Mechaniczny Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie.

10 października 1971 roku został promowany na podporucznika.

Studia zakończył 14 lipca 1972 roku otrzymując dyplom inżyniera mechanika eksploatacji i naprawy samolotów. 1 września 1972 roku został przydzielony do 9 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Debrznie i wyznaczony na stanowisko technika klucza eksploatacji samolotów. 30 maja 1975 roku został inżynierem eksploatacji dywizjonu lotniczego, a 15 września 1977 roku zastępcy dowódcy 9 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego do spraw inżynieryjno-lotniczych. W sierpniu 1980 roku został skierowany na studia w Wojskowej Akademii Inżynieryjno-Lotniczej im. Mikołaja Żukowskiego w Moskwie. Studia ukończył z wyróżnieniem 24 czerwca 1982 roku. Po powrocie do kraju został 11 sierpnia 1982 roku przydzielony do 41 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy pułku do spraw inżynieryjno-lotniczych. 11 lutego 1984 roku został szefem służby inżynieryjno-lotniczej 4 Pomorskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku, a 22 stycznia 1987 roku zastępcą dowódcy 4 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego do spraw techniki i zaopatrzenia. 23 września 1988 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy głównego inżyniera Wojsk Lotniczych - zastępcy szefa Zarządu Inżynieryjno-Lotniczego w Dowództwie Wojsk Lotniczych w Poznaniu. 19 lipca 1990 roku objął stanowisko zastępcy dowódcy 4 Korpusu Lotniczego do spraw technicznych w Poznaniu. 30 marca 1992 roku Minister Obrony Narodowej wyznaczył go na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej do spraw techniki i zaopatrzenia w Warszawie. Cztery lata później został szefem logistyki - zastępcą dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. W styczniu 1997 roku został powołany na stanowisko dyrektora Departamentu Dostaw Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego w Ministerstwo Obrony Narodowej w Warszawie. W 1999 roku został wybrany, w drodze konkursu, na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Uzbrojenia, Logistyki i Zasobów w Międzynarodowym Sztabie Wojskowym w Brukseli. W okresie od 17 maja 2002 roku do 1 maja 2005 roku był dyrektorem Departamentu Polityki Zbrojeniowej Ministerstwa Obrony Narodowej w Warszawie.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]