Roman Kasprzyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Kasprzyk
Data i miejsce urodzenia 4 września 1942
Oświęcim pod okupacją Niemiec
Wzrost 178 cm
Pozycja środkowy napastnik, lewy łącznik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Czarni Chropaczów
Naprzód Lipiny
1961–1965 Ruch Chorzów 54 (14)
1965–1970 Thorez/Zagłębie Wałbrzych 19 (6[a])
1970–1971 Stal Mielec 18 (3)
1971–1972 Star Starachowice
1972–1977 Górnik Knurów
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1963 Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 2 (0)

Roman Kasprzyk (ur. 4 września 1942) – polski piłkarz, napastnik.

Był wychowankiem Czarnych Chropaczów, jako nastolatek grał także w Naprzodzie Lipiny. Był pierwszoligowym piłkarzem Ruchu Chorzów, następnie Zagłębia (Thorezu) Wałbrzych oraz Stali Mielec. W 1968 został królem strzelców drugiej ligi. W reprezentacji Polski debiutował 22 maja 1963 w Warszawie w wygranym meczu z reprezentacją Grecji (4:0), drugi i ostatni raz zagrał w tym samym roku[1][2]. Jako piłkarz juniorskiej kadry Polski zdobył srebrny medal turnieju UEFA w Portugalii w 1961 (później mistrzostwa Europy)[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Bez danych z sezonów 1965–1968.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. www.footballdatabase.eu
  2. kadra.pl
  3. Waldemar Grudzień: Talent niewykorzystany (pol.). Dziennik Zachodni / katowice.naszemiasto.pl, 2004-06-04. [dostęp 2016-03-28].