Roman Komarnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roman Komarnicki (wym. [romɒn komɒrnitski], ur. 1887 r. w Wiedniu, zm. 22 marca 1973 r. w Budapeszcie) – węgierski taternik, alpinista, prawnik, adwokat, prezes Union Internationale des Avocats, poeta i młodszy brat innego taternika Gyuli Komarnickiego.

Roman Komarnicki był aktywnym taternikiem w latach 1906–1912, wspinał się głównie ze swoim starszym bratem Gyulą. Podobnie jak on był aktywnym działaczem Budapeszteńskiego Akademickiego Towarzystwa Turystycznego i jego prezesem w latach 1911–1913. W Alpach był m.in. w 1908 roku, gdzie wraz z bratem dokonał narciarskich wejść na Rax i Schneeberg. Był autorem kilku taternickich wspomnień m.in. Auf dem Nordwestgrat der Eistalerspitze (o pierwszym przejściu Kapałkowej Grani) i A Koprovacsúcs északi fala. Jego autorstwa jest również wspomnienie o Klimku Bachledzie, które opublikowane zostało w latach 1910–1911. Opisał także dwie próby zdobycia południowej ściany Zamarłej Turni w 1909 roku.

Ważniejsze tatrzańskie osiągnięcia wspinaczkowe[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.