Roman Kostikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Kostikow
Proboszcz
Ilustracja
Roman Kostikow (Sanok, 1937)
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1901
Jasło
Data i miejsce śmierci 14 lutego 1950
Wrocław
proboszcz wojskowej Parafii Chrystusa Króla w Sanoku
Okres sprawowania lata 30. – 1939
proboszcz parafii św. Michała Archanioła w Nowej Soli
Okres sprawowania 25 lipca 1946 – 14 lutego 1950
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 27 maja 1923

Roman Kostikow[1] (ur. 1 lutego 1901 w Jaśle, zm. 14 lutego 1950 we Wrocławiu) – polski duchowny rzymskokatolicki, starszy kapelan Wojska Polskiego II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 lutego 1901 w Jaśle[2][3][4][5][a]. Święcenia kapłańskie otrzymał 27 maja 1923 w Przemyślu[3][5][6][7]. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Jaśle, jako uczeń VIII klasy u kresu I wojny światowej na przełomie 1918/1919 wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej, a jako czynny wojskowy w 1919 zdał w tej szkole egzamin dojrzałości[8]. Ukończył studia z tytułem magistra[9][4]. W latach 1923-1928 posługiwał jako wikariusz i katecheta w polskich parafiach w Łańcucie[10], skąd w 1926 został przeniesiony do Błażowej[11][3]. Stamtąd w 1928 został mianowany administratorem Parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Kąkolówce[12], następnie był tamtejszym proboszczem do 1931[3][13][5].

W 1931 został zwolniony z obowiązków w diecezji, przeniesiony do służby duszpasterskiej Wojska Polskiego i mianowany kapelanem (odpowiednik kapitana) ze starszeństwem z 1 lipca 1931[14][15][3][5] (według innego źródła ze starszeństwem od 1 stycznia 1932[4]). Jako kapelan rezerwy powołany do służby czynnej w dniu 27 czerwca 1935 został przemianowany na zawodowego kapelana wojskowego ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i lokatą 1[16]. Służył jako kapelan garnizonu Wilno[3] (w 1932 jako oficer rezerwy powołany do służby czynnej[17]). Później został przeniesiony do Sanoka, gdzie został proboszczem ustanowionej przy 2 Pułku Strzelców Podhalańskich parafii wojskowej[3][5] pw. Chrystusa Króla[18] (jego poprzednikiem był ks. kpl. Bronisław Nowyk); w latach 30. zajął się organizowaniem kwatery dla żołnierzy poległych w latach 1918-1920 na sanockim cmentarzu[19][20][21]. Został mianowany starszym kapelanem (major) od 19 marca 1939[4].

Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej 1939 został wzięty do niewoli przez Niemców i był osadzony w niemieckich obozach jenieckich: przebywał wraz z innymi oficerami 2 PSP w Oflagu VII A Murnau[22][23], Oflagu VI E Dorsten, Oflagu VI B Dössel[24] i Oflagu X C Lubece[3][5]) od 1939 do 1945. Po oswobodzeniu pełnił funkcję naczelnego kapelana obozu w Dössel, a później objął stanowisko dziekana I Korpusu Armii Brytyjskiej na obszarze Niemiec[3][5]

Po zakończeniu wojny, w grudniu 1945 został duchownym w kościele św. Michała Archanioła w Nowej Soli na Ziemiach Odzyskanych[3][9][25][26]. Od 25 lipca 1946 pełnił urząd proboszcza tamtejszej parafii św. Michała Archanioła[5][27]. Od podstaw tworzył polską parafię w tym mieście[25]. We wrześniu 1946 został mianowany na urząd wikariuszem substytutem w Dekanacie Nowa Sól[9]. Wystąpił z inicjatywą zaproszenia księży kapucynów celem ich przeniesienia do Nowej Soli, w której panował niedostatek duchownych[9]. Osiedli oni w późniejszym Kościele św. Antoniego (wcześniej świątynia ewangelicka)[9] i współpracowali z parafią św. Michała Archanioła i ks. Kostikowem[25]. Pełnił stanowisko dziekana dekanatu kożuchowskiego[3].

Zmarł 14 lutego 1950 na ulicy we Wrocławiu[3][9][25]. 17 lutego 1950 został pochowany na cmentarzu przy kościele w Nowej Soli[3][5][9][25].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1932 (s. 409) wskazał datę urodzenia 1 listopada 1901.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W ewidencji kościelnej piśmiennictwa diecezji przemyskiej przed 1939 tożsamość zapisywana w języku łacińskim jako Romanus Kostikow.
  2. Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1937. Przemyśl: 1937, s. 177.
  3. a b c d e f g h i j k l m Wspomnienia pośmiertne. Roman Kostikow. „Wiadomości Kościelne”. 1-6, s. 15, 1950. Administracja Apostolska Dolnego Śląska. 
  4. a b c d Wiktor Cygan: Wykaz kapelanów, służących czynnie lub w rezerwie w WP w okresie pokojowym w latach 1923-1939. ordynariat.wp.mil.pl, 2011-03-01. [dostęp 2015-07-19].
  5. a b c d e f g h i Proboszcze. Roman Kostikow. michal.zgora-gorzow.opoka.org.pl. [dostęp 2015-07-19].
  6. Elenchus Cleri Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1924. Przemyśl: 1924, s. 106.
  7. Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1937. Przemyśl: 1937, s. 216.
  8. Księga pamiątkowa 70-lecia Państwowego Gimnazjum imienia króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle 1868–1938. Jasło: 1938, s. 32, 121, 126.
  9. a b c d e f g Historia. Kalendarium z okresu 50-lecia. michal.zgora-gorzow.opoka.org.pl. [dostęp 2015-07-19].
  10. Elenchus Cleri Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1924. Przemyśl: 1924, s. 46.
  11. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 7-8, s. 177, 1926. 
  12. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 8-9, s. 191, 1928. 
  13. Kościół Parafialny w Kąkolówce. podkarpackie.regiopedia.pl. [dostęp 2015-07-19].
  14. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 10-11, s. 421, 1931. 
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 409.
  16. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 10, s. 84, 4 lipca 1935. 
  17. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 505.
  18. Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1937. Przemyśl: 1937, s. 142, 167.
  19. Edward Zając: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. W stulecie konsekracji 1897-1997. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1997, s. 43. ISBN 83-905046-4-2.
  20. Edward Zając: Jak Sanok wybił się na niepodległość. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1995, s. 36. ISBN 83-901466-3-0.
  21. Andrzej Romaniak: Pamiątki po 2 Pułku Strzelców Podhalańskich z Sanoka. Katalog zbiorów. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2003, s. 83. ISBN 83-919305-0-5.
  22. Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 14-15.
  23. Andrzej Brygidyn: Żołnierskimi rzuceni losami. Sanok: 1994, s. 176. ISBN 83-87282-47-2.
  24. Historia obozu polskich jeńców wojennych oflag VI B Dössel koło Warburga w Westfalii. parafia-sw-stefana.pl. s. 3. [dostęp 2015-07-19].
  25. a b c d e Hieronim Warachim: Wspomnienia z Nowej Soli. kapucyni.pl, 2009-12-09. [dostęp 2015-07-19].
  26. Kościół św. Antoniego. kapucyni.ofm.pl. [dostęp 2015-07-19].
  27. Administracja polska. nowasol.pl. [dostęp 2015-07-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]