Roman Pusiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Pusiak
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 5 października 1934
Czerwonogród
Przebieg służby
Lata służby 1953–1995
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne PRL
POL Wojska Lądowe.svg Siły Zbrojne RP
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Roman Pusiak (ur. 5 października 1934 w Czerwonogrodzie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Walentego i Marii. Jego ojciec był policjantem, uczestnikiem powstania wielkopolskiego. Został zamordowany przez NKWD.

W kwietniu 1940 deportowany wraz z matką i rodzeństwem na Syberię. Do Polski powrócił w maju 1946 i osiadł w Trzciance. Po ukończeniu liceum ogólnokształcącego, w 1953 wstąpił do WP. W 1956 ukończył Oficerską Szkołę Artylerii nr 2 w Olsztynie. Został dowódcą plutonu w 24. Brygadzie Moździerzy Ciężkich w Orzyszu w stopniu podporucznika. W latach 1960–1965 studiował na Wydziale Inżynierii i Geodezji Wojskowej w Wojskowej Akademii Technicznej. Następnie został dowódcą kompanii inżynieryjno-budowlanej w 36. Batalionie Inżynieryjno-Budowlanej w Szczecinie w stopniu kapitana. Od 1969 do 1976 zastępca, a do 1978 dowódca 36. Pułku Inżynieryjno-Budowlanego. Absolwent studium podyplomowego w Instytucie Planowania Przestrzennego Politechniki Warszawskiej i wyższego kursu akademickiego w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej w Moskwie w 1975.

W latach 1978–1987 szef Służby Zakwaterowania i Budownictwa i zastępca kwatermistrza Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy w stopniu pułkownika. Od 1987 do 1988 zastępca szefa, a w latach 1988–1993 szef Służby Zakwaterowania i Budownictwa Głównego Kwatermistrzostwa WP i zastępca Głównego Kwatermistrza WP. Jesienią 1989 przewodniczący Rady Państwa Wojciech Jaruzelski mianował go generałem brygady. W 1993 przez kilka miesięcy był dyrektorem Grupy Organizacyjnej Infrastruktury Wojskowej w pionie Wiceministra Obrony Narodowej ds. Uzbrojenia i Infrastruktury Wojskowej. W 1995 pożegnany przez p.o. ministra obrony narodowej Jerzego Milewskiego i szefa Sztabu Generalnego WP gen. broni Tadeusza Wileckiego, po czym przeniesiony w stan spoczynku.

Członek Klubu Generałów WP, w którym pełni funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej[1][2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarząd Klubu Generałów Wojska Polskiego [dostęp 2019-01-06] (pol.).
  2. Roman Pusiak, rejestr.io [dostęp 2019-01-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III:M-S, Toruń 2010, s. 262-264.