Roman Sandecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Sandecki
porucznik rezerwy piechoty porucznik rezerwy piechoty
Data urodzenia 25 lutego 1896
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 70 Pułk Piechoty,
40 Pułk Piechoty Dzieci Lwowskich
Stanowiska komendant plutonu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Późniejsza praca nauczyciel

Roman Sandecki (ur. 25 lutego 1896, zm. ?) – porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, nauczyciel, inspektor szkolny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 25 lutego 1896[1]. Był oficerem cesarskiej i królewskiej armii. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 19 lutego 1919 jako były oficer armii austro-węgierskiej został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1916[2] i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera został mianowany komendantem plutonu kompanii powiatu sanockiego od 1 listopada 1918[3][4]. Później został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 70 pułku piechoty w Jarocinie[7][8]. W 1934 był porucznikiem rezerwy 40 pułku piechoty we Lwowie i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Sanok[9].

15 kwietnia 1915 podjął pracę w szkolnictwie[1]. W latach 20. i na początku 30. był nauczycielem powszechnej w 7-klasowej Szkole Męskiej im. Króla Władysława Jagiełły w Sanoku (działającej w budynku późniejszego II Liceum Ogólnokształcącego)[1][10][11]. W roku szkolnym 1924/1925 ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski we Lwowie w zakresie języka polskiego i języka ruskiego[10]. W 1932 zasiadał w działającej w Krośnie państwowej komisji egzaminacyjnej dla nauczycieli szkół powszechnych w Okręgu Szkolnym Lwowskim[12]. Ze stanowiska nauczyciela publicznej Szkoły Powszechnej im. Króla Władysława Jagiełły w Sanoku w drugiej połowie 1933 został mianowany zastępcą inspektora szkolnego na obwód szkolny tarnopolski[13].

Pracując w Trembowli w randze inspektora w listopadzie 1936 został zastępcą prezesa zarządu powiatu Związku Strzeleckiego[14][15] i członkiem wydziału wykonawczego Obywatelskiego Powiatowego Komitetu zimowej pomocy dla bezrobotnych[16]. Ze stanowiska podinspektora szkolnego i p.o. inspektora szkolnego w Trembowli 8 czerwca 1938 został mianowany inspektorem szkolnym na okręg szkolny krośnieński z siedzibą w Krośnie od 1 lipca 1938[17][18]. Był I wiceprzewodniczącym ukonstytuowanego 23 listopada 1937 Powiatowego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży w Krośnie[19]. Podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej pozostawał inspektorem szkolnym w Krośnie[20]. Po nadejściu frontu wschodniego w drugiej połowie 1944 został obwodowym inspektorem szkolnictwa w Sanoku i pełnił to stanowisko przez kilka miesięcy[21][22].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Seweryn Lehnert: Spis nauczycieli publicznych szkół powszechnych i państwowych seminarjów nauczycielskich oraz spis szkół w okręgu szkolnym lwowskim obejmującym województwa lwowskie, stanisławowskie i tarnopolskie. Lwów: Wydawnictwo Książek Szkolnych w Kuratorjum Okręgu Szkolnego Lwowskiego, 1924, s. 65.
  2. Dekret Naczelnego Wodza Wojsk Polskich o przyjęciu do W.P. oficerów z b. armii austro-węgierskiej (838). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 647, Nr 26 z 8 marca 1919. 
  3. Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich o przydziale oficerów (841). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 654, Nr 26 z 8 marca 1919. 
  4. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: 1922, s. 101.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 525.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 464.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 326.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 289.
  9. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 23, 488.
  10. a b Wykaz imienny nauczycieli szkół powszechnych z okręgu szkolnego lwowskiego. „Dziennik Urzędowy Kuratorjum Okręgu Szkolnego Lwowskiego”, s. 182, Nr 4 z 20 kwietnia 1926. 
  11. Edward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Szkolnictwo podstawowe i średnie. Nauczycielski ruch związkowy, Pomiędzy wojnami światowymi 1918-1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 568.
  12. Komisje Egzaminacyjne dla Nauczycieli Publicznych Szkół Powszechnych w Okręgu Szkolnym Lwowskim. „Dziennik Urzędowy Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego”, s. 162, Nr 3 z 25 marca 1932. 
  13. Ruch służbowy. Zmarli. „Dziennik Urzędowy Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego”, s. 519, Nr 12 z 25 października 1933. 
  14. Z powiatu trembowelskiego. Zmiana zarządu powiatu ZS. „Wschód”, s. 11, Nr 29 z 10 listopada 1936. 
  15. Zjazd działaczy strzeleckich w Trembowli. „Wschód”, s. 7, Nr 30 z 20 listopada 1936. 
  16. Z powiatu trembowelskiego. Zimowa pomoc w Trembowli. „Wschód”, s. 11, Nr 29 z 10 listopada 1936. 
  17. Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 6, s. 243, 20 czerwca 1938. 
  18. Ruch służbowy. Inspektoraty. „Dziennik Urzędowy Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego”, s. 328, Nr 7-8 z 31 sierpnia 1938. 
  19. Sprawozdanie z działalności Wojewódzkiego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży za czas od 1 września 1937 do 31 sierpnia 1938 r.. Lwów: 1938, s. 51-52.
  20. Relacja Bolesława Decowskiego. W powołaniu na nią: Krystyna Chowaniec, W latach powojennych, Oświata i szkolnictwo, Trudne lata powojenne. Inspektorzy szkolni, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 858.
  21. Zofia Bandurka. Współczesne zdobycze oświatowo-kulturalne Sanocczyczny na tle stosunków oświatowych w dobie rozbiorów i w okresie międzywojennym. „Rocznik Sanocki”. I, s. 326, 1963. 
  22. Krystyna Chowaniec, W latach powojennych, Oświata i szkolnictwo, Trudne lata powojenne. Inspektorzy szkolni, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 858.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]