Roman Stramka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Stramka
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1916
Ptaszkowa
Data i miejsce śmierci 1 września 1965
Nowy Sącz
Klub Sandecja Nowy Sącz
Start Nowy Sącz
CWKS Zakopane
Start Zakopane
LKS Piątkowa
LKS Poprad Rytro
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941)

Roman Stramka (ur. 13 lipca 1916 r. w Ptaszkowej, zm. 1 września 1965 r. w Nowym Sączu) – kurier ZWZ-AK, narciarz biegowy, trener i instruktor narciarstwa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem Ludwika i Marii z domu Wysockiej, miał dziewięcioro rodzeństwa. Uczęszczał w Nowym Sączu do Szkoły Powszechnej im. Władysława Jagiełły oraz Gimnazjum Handlowego, następnie ukończył Instytut Handlowy w Wilnie[1].

Już od najmłodszych lat uprawiał wiele dyscyplin sportowych - pływanie, lekkoatletykę, kajakarstwo, piłkę nożną, kolarstwo i narciarstwo. Ćwiczył w sekcji narciarskiej Klubu Sportowego Kolejowego Przysposobienia Wojskowego „Sandecja”, gdzie jego trenerem był Leopold Kwiatkowski. W 1931 r. wygrał bieg narciarski organizowany w ramach mistrzostw klubów sportowych Kolejowego Przysposobienia Wojskowego w Zakopanem[1].

Grób Romana Stramki w Nowym Sączu

Przed wybuchem II wojny światowej powrócił do Nowego Sącza. Jesienią 1939 r. przyłączył się do grup przewodnickich i jako kurier 69 razy przebył trasę Nowy-Sącz-Budapeszt-Belgrad[2].

W trakcie swej działalności był pięciokrotnie aresztowany. Uciekał za każdym razem, w 1941 r. zbiegł z więzienia w Nowym Sączu i w 1944 r. uciekł z transportu do obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen[2].

Wiosną 1945 r. powrócił do Nowego Sącza, ale z obawy przed komunistycznymi represjami wyjechał na Dolny Śląsk a potem na Pomorze. Swoją działalność w Armii Krajowej ujawnił przed władzami w 1947 r.[1] Uniknął więzienia dzięki wstawiennictwu Stanisława Mikołajczyka, którego syna przeprowadził w czasie wojny przez góry na Węgry.

Przeniósł się do Zakopanego, gdzie w Ośrodku Kultury Fizycznej wrócił do uprawniania narciarstwa. Był też trenerem i zawodnikiem sekcji kajakarskiej i lekkoatletycznej Zrzeszenia Sportowego „Start” Nowy Sącz, trenerem w sekcji narciarskiej CWKS „Zakopane”, „Start” Zakopane, LKS w Piątkowej i LKS Poprad Rytro. W 1953 r. zdobył wicemistrzostwo Polski w biegu na 53 km[3]. Do Nowego Sącza wrócił w 1954 r.

Ciągle pozostawał w zainteresowaniu Urzędu Bezpieczeństwa i w 1953 r. został zmuszony do podjęcia współpracy w charakterze tajnego współpracownika. W 1958 r. został skreślony z listy agentów z powodu niechęci do współpracy i nieszczerości[1].

W dn. 1 września 1965 r. w Biegonicach został potrącony przez ciężarówkę, zmarł tego samego dnia w szpitalu w Nowym Sączu.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jego imieniem jest nazwany w Nowym Sączu stadion Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego przy ul. Lenartowicza, co roku odbywa się w Ptaszkowej Spartakiada o memoriał Romana Stramki i Zbigniewa Kmiecia[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d 100 lat temu urodził się Roman Stramka (pol.). twojsacz.pl. [dostęp 2019-03-07].
  2. a b c Jerzy Leśniak, HenrykSzewczyk, Bóg, Honor, Ojczyzna. Sądeccy żołnierze i generałowie w służbie niepodległej Rzeczypospolitej, Instytut Pamięci Narodowej, Nowy Sącz - Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-7629-075-1​, s. 44
  3. Roman Stramka - życiorys (pol.). aposteriori.org.pl. [dostęp 2019-03-07].