Roman Vimpeller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Vimpeller
Ilustracja
zdjęcie z 1905 roku
Data i miejsce urodzenia 13 lutego 1840
Godowa
Data śmierci 1923
Narodowość  Polska
Małżeństwo Maria Dundaczew
Dzieci Janina Nowotnowa
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)

Roman Julian Vimpeller (ur. 13 lutego 1840 w Godowej, zm. 1923) – polski nauczyciel, dyrektor szkół.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 lutego 1840 w Godowej[1]. W 1859 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu[2]. Podjął pracę nauczyciela od 15 kwietnia 1862[1]. Egzamin zawodowy złożył 13 lipca 1865[1]. Został mianowany nauczycielem rzeczywistym 16 maja 1868[1]. Był dyrektorem Męskiego Seminarium Nauczycielskiego w Tarnowie, Szkoły Przemysłowo-Uzupełniającej (Handlowej) w Tarnowie (od 1881[3] do 1884[4]), Seminarium Nauczycielskiego w Rzeszowie (1895)[5] oraz Żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego w Krakowie[6][7][1] (w 1905 obchodził jubileusz 25-lecia pełnienia stanowiska dyrektora seminariów żeńskich[8]). W 1903 mianowany do VI rangi w zawodzie[1]. W 1895 w Rzeszowie był zastępcą dyrektora Komisji Egzaminacyjnej na nauczycieli i nauczycielki szkół ludowych oraz członkiem tamtejszej Rady Szkolnej Okręgowej jako reprezentant zawodu nauczycielskiego[9]. W 1898 otrzymał tytuł c. k. radcy szkolnego[10][11][1].

Otrzymał Medal honorowy za 40-letnią służbę[1]. W 1911 został przeniesiony w stan spoczynku. Z tej okazji został odznaczony przez cesarza Franciszka Józefa I Orderem Korony Żelaznej III klasy. Zmarł w 1923[12].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Henryk Kopia: Spis nauczycieli szkół średnich w Galicyi oraz polskiego gimnazyum w Cieszynie. Lwów: Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych, 1909, s. 2.
  2. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Przemyślu za rok szkolny 1894. Przemyśl: 1894, s. 126.
  3. Historia szkoły. zsme.edunet.tarnow.pl. [dostęp 2016-03-17].
  4. Echo z przed lat 30-stu. „Pogoń”, s. 3, Nr 38 z 17 września 1911. 
  5. Szematyzm na rok 1895. Lwów: 1895, s. 394.
  6. Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy c. k. Rady szkolnej krajowej w Galicyi”, s. 443, Nr 32 z 24 września 1902. 
  7. Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy c. k. Rady szkolnej krajowej w Galicyi”, s. 381, Nr 23 z 16 sierpnia 1905. 
  8. Jubileusz pedagoga. „Nowości Illustrowane”. Nr 48, s. 2, 25 listopada 1905. 
  9. Szematyzm na rok 1895. Lwów: 1895, s. 398, 410.
  10. Odznaczenia jubileuszowe. „Nowa Reforma”, s. 5, Nr 277 z 3 grudnia 1898. 
  11. Kronika. Obiad u delegata Fedorowicza. „Nowa Reforma”, s. 1, Nr 569 z 14 grudnia 1910. 
  12. Tableau uczennic Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego. ct.mhk.pl. [dostęp 2016-03-17].
  13. Bibliografia Estreicher

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]