Roman Wiktor Mazurkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Wiktor Mazurkiewicz
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1887
Panigródz koło Wągrowca, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 6 maja 1967
Zielona Góra, PRL
Zawód, zajęcie kompozytor
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor prawa, filozofii i muzykologii
Rodzice Roman Mazurkiewicz i Wiktoria Śmiśniewicz
Odznaczenia
Wielkopolski Krzyż Powstańczy[1]

Roman Wiktor Mazurkiewicz (ur. 29 sierpnia 1887 w Panigrodzu, zm. 6 maja 1967 w Zielonej Górze) – herbu Pobóg, polski kompozytor i samorządowiec. Doktor prawa, filozofii i muzykologii. Powstaniec wielkopolski, burmistrz Lwówka (1933-1935) i Grodziska Wielkopolskiego (1935-1939) oraz wicestarosta zielonogórski (1945-1949). Prekursor Filharmonii Zielonogórskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie dzierżawcy ziemskiego Romana i Wiktorii Śmiśniewicz. Uczył się w gimnazjum w Wągrowcu i Poznaniu, gdzie zdał maturę. Studiował w Berlinie i Greifswaldzie, studia zakończył podwójnym doktoratem (z prawa i z filozofii).

Okres międzywojenny[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie z Niemiec włączył się do Powstania Wielkopolskiego. Walczył na froncie północnym na linii Chodzież-Radwanki-Margonin-Lipiny, został ranny i dostał się do niewoli. Trafił do więzienia w Pile, gdzie skazany na karę śmierci zbiegł w czasie transportu. W okresie międzywojennym ukończył doktoratem studia muzykologiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Z powodów ekonomicznych zrezygnował jednak z kariery naukowej. W latach 1933-1935 był burmistrzem Lwówka, a następnie Grodziska Wielkopolskiego (1935-1939). Z jego inicjatywy w 1937 powstało tam pierwsze Muzeum Ziemi Grodziskiej.

Okupacja i okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

W czasie okupacji ukrywał się początkowo w Poznaniu, a później w Krakowie. Po wyzwoleniu powrócił z rodziną do Grodziska Wielkopolskiego, skąd skierowano go na Ziemie Odzyskane do Zielonej Góry, gdzie wkrótce objął stanowisko wicestarosty. W 1949 na skutek fałszywych oskarżeń został zwolniony i przyjął posadę dyrektora Szkoły Muzycznej w Zielonej Górze. Wkrótce stracił i to stanowisko i podjął pracę w dziale planowania miejscowych zakładów mięsnych.

Zmarł 6 maja 1967 w Zielonej Górze w wieku prawie 80 lat. Został pochowany na Starym Cmentarzu przy ulicy Wrocławskiej w Zielonej Górze[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Autor symfonii, ballad, kwartetów smyczkowych, pieśni i sonat fortepianowych. Skomponował muzykę do "Hymnu Ziemi Lubuskiej" (1946). Swoją pracę doktorską "O melodiach kancjonałów Jana Seklucjana 1547 i 1559 roku" wydał drukiem (Kraków 1967). Był pionierem życia muzycznego w Zielonej Górze, w 1956 utworzył orkiestrę symfoniczną, która w 1970 przekształciła się w Filharmonię Zielonogórską.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Przy Muzeum Ziemi Lubuskiej znajduje się pamiątkowa płyta z wygrawerowanymi nutami do Hymnu Ziemi Lubuskiej, którego dr Romana Mazurkiewicz jest autorem. Od 2014 jego imię nosi też jedno z rond w Zielonej Górze[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Grodzisk Wielkopolski – Zarys Dziejów" – Bogusław Polak, Grodzisk Wlkp. 1990 (biogram opracowany przez Grzegorza Łukomskiego)