Romanca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Romanca (od hiszpańskiego el romance) – utwór liryczny o charakterze epickim zbliżony do ballady. Od ballady różni się brakiem pierwiastka dramatycznego, lekkością i większym nasyceniem liryzmem. Romanca pojawiła się XV w. w Hiszpanii i od tego czasu jest uprawiana przez autorów z kręgu kultury iberyjskiej i iberoamerykańskiej. Wywodzi się ze średniowiecza, ale swój największy rozkwit przeżywała w renesansie.

Klasyczna romanca hiszpańska służyła głównie do upamiętnienia wydarzeń historycznych. W innych krajach zmieniała swój charakter. Na przykład w wydaniu francuskim była pogodnym poematem sielankowym.

Romanca pojawiła się również w literaturze polskiej. Przykładem możne być „PierwiosnekAdama Mickiewicza lub „RomancaZenona Przesmyckiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]