Romuald Jaworski (oficer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Romuald Jaworski
major kawalerii major kawalerii
Data urodzenia 25 stycznia 1897
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Kijów
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 7 Pułk Ułanów,
Szwadron Kawalerii KOP „Stołpce”,
Szwadron Kawalerii KOP „Mizocz”,
5 Pułk Ułanów
Stanowiska dowódca szwadronów KOP,
kwatermistrz
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi

Romuald Jaworski herbu Sas (ur. 25 stycznia 1897, zm. 1940 w Kijowie) – major kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 25 stycznia 1897. Był synem Stanisława. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[1][2]. W latach 20. i 30. był oficerem 7 pułku ułanów (Mińsk Mazowiecki)[3][4][5]. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928[6][7]. 5 października 1924 został przeniesiony z 7 pułku ułanów do Korpusu Ochrony Pogranicza, w strukturze którego od 1925 był dowódcą szwadronu kawalerii KOP „Mizocz”, a od 16 lipca 1929 do 31 marca 1930 był dowódcą szwadronu kawalerii KOP „Stołpce”, po czym został przeniesiony do 5 pułku ułanów[8][9]. W 1932 był ponownie oficerem 7 pułku ułanów[10].

Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej 1939 w stopniu majora pełnił stanowisko kwatermistrza 7 pułku ułanów. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Na wiosnę został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 56/3-93 oznaczony numerem 3397)[11]. Ofiary tej zbrodni zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 685.
  2. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 607.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 613.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 555.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 333.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 352.
  7. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 151.
  8. Stanisław Falkiewicz: Korpus Ochrony Pogranicza. W pierwszą rocznicę objęcia służby na wschodniej granicy Rzeczypospolitej 1924-1925. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1925, s. 35.
  9. Obsada oficerska B KOP „Nowogródek”. Wykaz zmian stanu oficerów Brygady KOP „Nowogródek” w latach 1927–1935 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 634.
  11. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 36. [dostęp 2016-07-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]