Ronald Robertson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ronald Robertson
Ronald Robertson (1962)
Ronald Robertson (1962)
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 25 września 1937
Brackenridge
Data i miejsce śmierci 4 lutego 2000
Fountain Valley
Konkurencja Soliści
Trener Gustave Lussi
Zakończenie kariery 1956
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Srebro Cortina d’Ampezzo 1956 soliści
Mistrzostwa świata
Srebro Wiedeń 1955 soliści
Srebro Garmisch-Partenkirchen 1956 soliści
Mistrzostwa Ameryki Północnej
Brąz Cleveland 1953 soliści

Ronald Frederick „Ronnie” Robertson (ur. 25 września 1937 w Brackenridge, zm. 4 lutego 2000 w Fountain Valley) – amerykański łyżwiarz figurowy, startujący w konkurencji solistów. Wicemistrz olimpijski z Cortina d’Ampezzo (1956)[1], dwukrotny wicemistrz świata (1955, 1956), brązowy medalista mistrzostw Ameryki Północnej (1953) oraz medalista mistrzostw Stanów Zjednoczonych[2].

Zakończył karierę amatorską po mistrzostwach Stanów Zjednoczonych 1956, gdzie tuż przed startem zawodów został prawie zdyskwalifikowany[2]. Niemiecka Federacja Łyżwiarstwa Figurowego oskarżyła Robertsona o zażądanie dużej kwoty za występy pokazowe podczas europejskiej trasy[3]. Spowodowało to dyskusję nad statusem Robertsona jako łyżwiarza amatorskiego i konflikt federacji niemieckiej z amerykańską[3]. Dodatkowo jego ojciec, Albert Robertson obwinił największego rywala swojego syna Hayesa Alana Jenkinsa (z którym Ronald nigdy nie wygrał) o próbę jego dyskwalifikacji[3]. Ostatecznie Robertson nie został zdyskwalifikowany i po zdobyciu srebrnego medalu zakończył amatorską karierę[3]. Podpisał dwuletni zawodowy kontrakt z rewią Ice Capades opiewający na 100 tys. dolarów[2].

Był homoseksualistą[2]. W latach 50. XX wieku był związany z aktorem Tabem Hunterem, który pomagał finansować jego karierę amatorską[2].

Pracował także jako trener m.in. pomagał mistrzowi olimpijskiemu Brianowi Boitano, a następnie uczył łyżwiarstwa na publicznym lodowisku w Irvine[4].

Zmarł w wieku 62 lat na powikłania po zapaleniu płuc[4].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawody 1953 1954 1955 1956
Międzynarodowe[2]
Igrzyska olimpijskie 2
Mistrzostwa świata 4 5 2 2
Mistrzostwa Ameryki Północnej 3
Krajowe[5]
Mistrzostwa Stanów Zjednoczonych 2 3 2

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Figure Skating at the 1956 Cortina d'Ampezzo Winter Games: Men's Singles (ang.). Sports Reference, 1956-02-01. [dostęp 2018-09-20].
  2. a b c d e f Sports Reference – Ronnie Robertson (ang.). Sports Reference. [dostęp 2018-09-20].
  3. a b c d Skater Ronnie Robertson Incensed At Charge of Excessive Expenses (ang.). The Milwaukee Journal, 1956-03-17. [dostęp 2018-09-20].
  4. a b Richard Goldstein: Ronnie Robertson, 62, a Skater Who Entertained With His Spins (ang.). The New York Times, 2000-02-17. [dostęp 2018-09-20].
  5. Past U.S. Champions – Senior (ang.). U.S. Figure Skating, 2008. [dostęp 2018-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-09)].
  6. World Hall of Fame Members (ang.). World Figure Skating Museum and Hall of Fame. [dostęp 2018-12-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]