Rozłóg gruntów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rozłóg gruntów – przestrzenne rozmieszczenie pól w gospodarstwie.

Konfiguracje rozłogu
  • korzystna – gdy odległości poszczególnych pól od podwórza oraz ich wielkość i kształt są jednakowe lub zbliżone, dojazdy do każdego z nich możliwie krótkie i dogodne,
  • niekorzystna – gdy powierzchnia gospodarstwa ma kształt wydłużony lub wybitnie nieforemny, pola leżą w dużej odległości od podwórza, a dojazd do nich jest czasochłonny i niewygodny.
Rodzaje rozłogu
  • zwarty (grunty są w jednym kawałku i tworzą kwadrat),
  • rozciągnięty (grunty są w jednym kawałku i tworzą prostokąt),
  • wyspowy (grunty są rozmieszczone w wielu kawałkach na większej powierzchni).

Od charakteru rozłogu i odległości pól od ośrodka gospodarstwa zależą koszty wszelkich prac transportowych (wywóz obornika, zwózka ziemiopłodów, dojazdy maszyn i narzędzi, dowóz lub dojście pracowników do pracy itp.). Rozłóg ma duże znaczenie przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości wykorzystywanych rolniczo.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]