Roza Papo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roza Papo
Роза Папо
Ilustracja
Roza Papo w 1944
generał major
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1914
Sarajewo, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 25 lutego 1984
Belgrad, Jugosławia
Przebieg służby
Lata służby 1941–1984
Siły zbrojne Demokratyczna Federacyjna Jugosławia Narodowa Armia Wyzwolenia Jugosławii
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Jugosłowiańska Armia Ludowa
Stanowiska rektor Wojskowej Akademii Medycznej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Braterstwa i Jedności

Roza Papo (ur. 6 lutego 1914 w Sarajewie, zm. 25 lutego 1984 w Belgradzie[1]) – jugosłowiańska lekarka i generał Jugosłowiańskiej Armii Ludowej, pochodzenia żydowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w rodzinie żydowskiej w Sarajewie. Jej matką była Mirjama Abinun, córka rabina Salomona Abinuna z Gračanicy[2]. Roza Papo studiowała medycynę w Zagrzebiu[1]. Po ukończeniu studiów w 1939 pracowała w szpitalach w Sarajewie, Begow Hanie i Olovie[1]. Po niemieckiej agresji na Jugosławię w 1941 r. jej rodzice trafili do obozu koncentracyjnego w Jasenovacu[1], ona zaś przyłączyła się do oddziału partyzanckiego Todora Vujasinovicia[3]. W marcu 1942 związała się z Komunistyczną Partią Jugosławii[1]. Należała do grona bliskich współpracowników Josipa Broza Tity[4], zajmując się tworzeniem i utrzymaniem partyzanckich szpitali polowych[3]. W 1942 roku została raniona w twarz odłamkiem bomby lotniczej[3]. W 1943 roku otrzymała awans na kapitana, a w 1945 roku na majora[3].

W czasie wojny zginęła cała jej rodzina, zamordowana w obozach koncentracyjnych[3]. Po wojnie mieszkała w hotelu w Sarajewie, skąd przeniosła się do Belgradu, gdzie rozpoczęła specjalizację w zakresie epidemiologii – początkowo w Belgradzie, a następnie w Paryżu i Leningradzie[1]. Pozostawała w służbie wojskowej, od 1965 roku pracowała jako profesor Wojskowej Akademii Medycznej, kierując katedrą chorób zakaźnych[1]. Według jugosłowiańskiej encyklopedii wojskowej pełniła także urząd rektora Wojskowej Akademii Medycznej[5]. W 1973 roku otrzymała awans na stopień generała majora[1]. Była prawdopodobnie pierwszą kobietą na Bałkanach, która uzyskała stopień generalski[3].

Otrzymała szereg odznaczeń wojskowych, w tym Order Braterstwa i Jedności, a także Medal Partyzancki[1].

Była zamężna, miała dwoje dzieci[3]. Zmarła w lutym 1984 roku w Belgradzie[1].

Awanse służbowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1943 – kapitan
  • 1945 – major
  • 1973 – generał major

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Papo, Roza, savezjos.org, 2011 [dostęp 2018-08-22] (serb.).
  2. Samuel Elazar: Gađa za istoriju Jevrejske zajednice u Gračanici. W: Članci i građa za kulturnu istoriju istočne Bosne. T. XV. 1984, s. 137. [dostęp 2018-08-23].
  3. a b c d e f g Roza Papo, odlazak legendarne partizanske lekarke, yugopapir.com [dostęp 2018-08-22] (serb.).
  4. Barton Hacker: A Companion to Women’s Military History. Leiden: BRILL, 2012. ISBN 978-90-04-21217-6.
  5. Nikola Gažević: Vojna enciklopedija. Belgrad: Vojnoizdavački zavod, 1973.