Ruben Bagirow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ruben Bagirow (Bagirian)
Рубен Багиров (Багирян)
starszy porucznik
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1908
Şuşa
Data i miejsce śmierci 20 lutego 1978
Piatigorsk
Przebieg służby
Lata służby 1943-1945
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Jednostki 1176 pułk piechoty 350 Dywizji Piechoty
Stanowiska dowódca plutonu
Główne wojny i bitwy wielka wojna ojczyźniana
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonej Gwiazdy

Ruben Christoforowicz Bagirow (Bagirian) (ros. Рубен Христофорович Багиров (Багирян), orm. Ռուբեն Բաղիրով (Բաղիրյան), ur. 17 czerwca 1908 w Şuşy, zm. 20 lutego 1978 w Piatigorsku) – radziecki żołnierz narodowości ormiańskiej, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Skończył niepełną szkołę średnią, w 1943 został powołany do Armii Czerwonej, w 1944 ukończył przyśpieszony kurs wojskowej szkoły piechoty w Aszchabadzie, od 1944 należał do WKP(b). Od czerwca 1944 walczył w wojnie z Niemcami, wyróżnił się podczas wyzwalania Prawobrzeżnej Ukrainy i Polski, w forsowaniu Bugu, Sanu i Wisły jako dowódca plutonu w 1176 pułku piechoty 350 Dywizji Piechoty 13 Armii 1 Frontu Ukraińskiego w stopniu porucznika. 18 lipca 1944 wraz z plutonem odparł wiele niemieckich kontrataków na moście kolejowym na Bugu w rejonie Krystynopola w obwodzie lwowskim, 24 lipca sforsował San w Leżajsku, likwidując wielu niemieckich żołnierzy, cztery dni później sforsował Wisłę w Sandomierzu, niszcząc czołg i zabijając wielu Niemców; wraz z plutonem zadał wówczas wrogowi straty w wysokości ponad 60 zabitych. W walce w nocy na 16 sierpnia 1944 został ciężko ranny. Pod koniec 1945 został zwolniony do rezerwy w stopniu starszego porucznika. Mieszkał w Aszchabadzie, później w Piatigorsku. Otrzymał honorowe obywatelstwo Krystynopola. W Czerwonogrodzie na pomniku wyryto jego imię.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I medale.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]