Ruchy statku na fali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ruchy statku:
1 - nurzanie
2 - kołysanie burtowe
3 - kołysanie postępowe
4 - myszkowanie
5 - kiwanie
6 - kołysanie

Ruchy statku na fali - połączone działanie sił o rozmaitej naturze - aerodynamicznych, hydrodynamicznych, grawitacyjnych, bezwładnościowych i wypornościowych sprawia, że poruszający się wzburzonych falach statek wykonuje mniej lub bardziej gwałtowne ruchy. Można je podzielić na sześć kategorii: trzy z nich są oscylacyjnymi obrotami wokół trzech osi, pozostałe trzy - ruchami postępowymi[1].

Ruchy postępowe (liniowe):

  • nurzanie (kołysanie pionowe) (ang. heawing)
  • kołysanie burtowe, kołysanie boczne (ang. swaying)
  • kołysanie postępowe (ang. surging)

Ruchy kątowe:

  • myszkowanie (ang. yawing): polega na schodzeniu z obranego kursu na boki. Jest wynikiem ruchów oscylacyjnych statku wokół pionowej osi. Poprzez utrudnianie kierowania jednostką, może wydłużyć przebywaną drogę, a tym samym zmniejszyć prędkość podróżną i zwiększyć ogólne zużycie paliwa.
  • kiwanie (kołysanie wzdłużne) (ang. pitching)
  • kołysanie (kołysanie boczne) (ang. rolling)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Marchaj: Dzielność morska : zapomniany czynnik. Warszawa: Almapress, 2002, s. 473. ISBN 83-7020-291-8.